Küçük çocuklardan gerçek bir tepki almak zordur. Bazı yönetmenler bunu yalanla çözdü. The Fall'da küçük kız, başrol oyuncusunun gerçekten yürüyemediğine inandırıldı; oyuncu set dışında da sakat rolünü sürdürdü, kız hikâyenin nereye gittiğini bilmedi. Kiarostami sınıf sahnesinde bir çocuğun gerçekten ağlaması için ona önce bir Polaroid fotoğraf hediye ettirdi, sonra kamera dönerken o fotoğrafı yırttırdı. Bunu yıllar sonra kendisi anlattı. Ekrandaki gözyaşları gerçek.
Getting a genuine reaction out of a small child is hard. Some directors solved it with a lie. On The Fall, the little girl was led to believe the lead actor really couldn't walk; he kept playing paralysed off set, and she never knew where the story was heading. For a classroom scene, Kiarostami had a boy given a Polaroid photo, then had it torn up while the camera rolled, so that the child would really cry. He told the story himself, years later. The tears on screen are real.
Arrancarle una reacción auténtica a un niño pequeño es difícil. Algunos directores lo resolvieron con una mentira. En The Fall, a la niña le hicieron creer que el protagonista de verdad no podía caminar; él siguió haciéndose el paralítico fuera del rodaje, y ella nunca supo hacia dónde iba la historia. Para una escena en el aula, Kiarostami hizo que le regalaran a un niño una foto Polaroid y después, con la cámara en marcha, que se la rompieran, para que llorara de verdad. Lo contó él mismo años después. Las lágrimas de la pantalla son reales.
FilmlerFilmsPelículas
- The Fall (2006) · Tarsem Singh
- Where Is the Friend's House? (1987) · Abbas Kiarostami