1928'de Joris Ivens Rotterdam'da bir köprü çekti.
In 1928 Joris Ivens filmed a bridge in Rotterdam.
En 1928 Joris Ivens filmó un puente en Róterdam.
On iki dakika, hikâye yok, insan yok. Yalnız köprü kalkıyor, gemi geçiyor, köprü iniyor. Ivens bunu bir ritim olarak kurdu ve film Avrupa'da geniş dolaştı, onu tanınır kıldı.
Twelve minutes, no story, no people. The bridge lifts, a ship passes, the bridge comes down. Ivens built it as rhythm, and the film circulated widely across Europe and made his name.
Doce minutos, sin historia, sin personas. El puente se levanta, pasa un barco, el puente baja. Ivens lo construyó como ritmo, y la película circuló ampliamente por Europa y le dio nombre.
Ertesi yıl yağmuru çekti. Aynı şey: bir olay yok, yalnız bakmak var.
The following year he filmed rain. The same thing: no event, only looking.
Al año siguiente filmó la lluvia. Lo mismo: ningún suceso, solo mirar.
Bugün Amsterdam'da dünyanın en büyük belgesel festivali var. IDFA her kasım yüzlerce film gösteriyor. Yani bu ülke bakmayı bir meslek edindi ve o mesleği yüz yıldır sürdürüyor.
Today Amsterdam holds the world's largest documentary festival. Every November IDFA shows hundreds of films. So this country made looking a profession, and has kept at it for a hundred years.
Hoy Ámsterdam acoge el mayor festival de documentales del mundo. Cada noviembre el IDFA proyecta cientos de películas. Así que este país hizo del mirar un oficio, y lleva cien años ejerciéndolo.
Kurmacada aynı bakış başka bir şeye çevrildi. Paul Verhoeven 1973'te Turkish Delight'ı çekti ve film Hollanda'da o güne dek en çok izlenen film oldu. İçinde cinsellik var, hastalık var, ölüm var ve hiçbiri yumuşatılmadı. Verhoeven sonra Hollywood'a gitti, orada da aynı şeyi yaptı, sonra döndü.
In fiction the same gaze was turned to something else. Paul Verhoeven made Turkish Delight in 1973 and it became the most watched film in the Netherlands to that date. It contains sex, illness and death, and none of it is softened. Verhoeven then went to Hollywood, did the same thing there, and came back.
En la ficción esa misma mirada se dirigió a otra cosa. Paul Verhoeven hizo Delicias turcas en 1973 y se convirtió en la película más vista en los Países Bajos hasta entonces. Contiene sexo, enfermedad y muerte, y nada está suavizado. Verhoeven se fue después a Hollywood, hizo allí lo mismo, y volvió.
Üçüncü bir damar daha var ve o sessiz. Hollanda beş yıl işgal altında kaldı ve o beş yıl hâlâ kapanmadı. Ülkenin üç yabancı film Oscar'ı var ve üçü de aynı konuda: savaşta kimin ne yaptığı.
There is a third vein and it is quiet. The Netherlands spent five years under occupation and those five years have not closed. The country has three foreign-film Oscars and all three are about the same thing: who did what in the war.
Hay una tercera veta y es silenciosa. Los Países Bajos pasaron cinco años bajo ocupación y esos cinco años no se han cerrado. El país tiene tres Óscares a la película extranjera y los tres tratan de lo mismo: quién hizo qué durante la guerra.
Bakmak, ten ve işgal. Üçü de aynı şeyi istiyor: gözünü kaçırma.
Looking, the body, the occupation. All three ask for the same thing: do not turn away.
Mirar, el cuerpo, la ocupación. Los tres piden lo mismo: no apartes la vista.
← ÜlkelerCountriesPaíses