Bir yas, açtığı kapıdan içeri bambaşka bir şey alır. Ari Aster ilk filminde bile korkunun nereye bakması gerektiğini biliyor: aileye.
A grief lets something else in through the door it opens. Even in his first film, Ari Aster knows where horror should look: at the family.
Un duelo deja entrar otra cosa por la puerta que abre. Ya en su ópera prima, Ari Aster sabe dónde debe mirar el horror: a la familia.
























