Bir ev kadınının hukuk mücadelesi, kurumların büyüklüğüyle karşılaştırıldığında komik görünmeye başlıyor ve film bu tonu koruyor. Dresen ne kahraman yaratıyor ne de acındırıyor; ısrarın kendisini anlatıyor.
A housewife's legal battle starts to look comic when set against the size of the institutions, and the film keeps that tone. Dresen neither manufactures a hero nor solicits pity; what he describes is persistence itself.
La batalla legal de un ama de casa empieza a parecer cómica frente al tamaño de las instituciones, y la película conserva ese tono. Dresen ni fabrica una heroína ni busca compasión: lo que describe es la insistencia misma.
