Ülke: Arjantin
Country: Argentina
País: Argentina
- The House of the Angel (1957) · Leopoldo Torre Nilsson Bir malikânede büyüyen bir kız, katı bir anne, bir düello. Torre Nilsson Arjantin sinemasını dünyaya ilk kez duyuran isim — film Cannes'da gösterildi.A girl growing up in a mansion, a rigid mother, a duel. Torre Nilsson was the first to make Argentine cinema heard abroad — the film screened at Cannes.Una chica que crece en un caserón, una madre rígida, un duelo. Torre Nilsson fue el primero en hacer oír al cine argentino fuera; la película se proyectó en Cannes.
- Toss Me a Dime (1958) · Fernando Birri Santa Fe'de çocuklar geçen trenin peşinden koşup para istiyor. Birri öğrencileriyle çekti ve Latin Amerika belgesel sinemasının başlangıcı sayıldı.In Santa Fe children run after a passing train asking for coins. Birri made it with his students, and it is taken as the start of Latin American documentary.En Santa Fe unos niños corren tras un tren pidiendo monedas. Birri la hizo con sus alumnos, y se considera el comienzo del documental latinoamericano.
- Crónica de un niño solo (1965) · Leonardo Favio Bir çocuk ıslahevinden kaçıyor. Favio o sırada oyuncuydu ve ilk filmini çekti; sonra Arjantin'in en sevilen şarkıcısı oldu.A boy escapes from a reformatory. Favio was an actor then, making his first film; he later became Argentina's most loved singer.Un chico se escapa de un reformatorio. Favio era actor entonces y hacía su primera película; después fue el cantante más querido de Argentina.
- The Hour of the Furnaces (1968) · Fernando Solanas, Octavio Getino Dört saat, üç bölüm, gizli gösterimler. Film "Üçüncü Sinema" manifestosuyla birlikte dolaştı — Hollywood da Avrupa sanat sineması da reddediliyordu.Four hours, three parts, clandestine screenings. It circulated with the Third Cinema manifesto — rejecting both Hollywood and European art cinema.Cuatro horas, tres partes, proyecciones clandestinas. Circuló junto al manifiesto del Tercer Cine, que rechazaba tanto Hollywood como el cine de arte europeo.
- Juan Moreira (1973) · Leonardo Favio On dokuzuncu yüzyılda bir gaucho ve onu kovalayan polis. Arjantin'de o güne kadar en çok izlenen film oldu ve Favio efsaneyi bir isyan hikâyesi olarak anlattı.A gaucho in the nineteenth century and the police pursuing him. It became the most watched film in Argentina to that date, and Favio told the legend as a story of revolt.Un gaucho del siglo XIX y la policía que lo persigue. Fue la película más vista en Argentina hasta entonces, y Favio contó la leyenda como una historia de rebeldía.
- The Official Story (1985) · Luis Puenzo Bir tarih öğretmeni evlat edindiği kızın kim olduğunu araştırmaya başlıyor. Diktatörlük bittikten iki yıl sonra çekildi ve Arjantin'in ilk Oscar'ını aldı.A history teacher begins to look into who her adopted daughter really is. Made two years after the dictatorship ended, it won Argentina's first Oscar.Una profesora de historia empieza a investigar quién es realmente su hija adoptiva. Hecha dos años después del fin de la dictadura, ganó el primer Óscar de Argentina.
- Tangos, the Exile of Gardel (1985) · Fernando Solanas Paris'te sürgündeki Arjantinliler bir tango yazmaya çalışıyor. Solanas kendi sürgününü çekti — darbeden kaçmıştı, demokrasi gelince ülkeye döndü.Argentines exiled in Paris try to write a tango. Solanas filmed his own exile — he had fled the coup and returned to the country when democracy came.Argentinos exiliados en París intentan escribir un tango. Solanas filmó su propio exilio: había huido del golpe y volvió al país cuando llegó la democracia.
- Pizza, Beer, and Cigarettes (1998) · Adrián Caetano Buenos Aires'te beş genç hırsızlıkla geçiniyor. Film çok az parayla, gerçek sokaklarda, profesyonel olmayan oyuncularla çekildi. Yeni Arjantin Sineması burada başlıyor.Five young people in Buenos Aires get by on petty theft. It was made with very little money, on real streets, with non-professional actors. New Argentine Cinema begins here.Cinco jóvenes en Buenos Aires viven de robos menores. Se hizo con muy poco dinero, en calles reales y con actores no profesionales. Aquí empieza el Nuevo Cine Argentino.
- Crane World (1999) · Pablo Trapero Elli yaşında bir vinç operatörü iş arıyor. Siyah beyaz, düşük bütçeli, olaysız. Trapero'nun ilk filmi ve dönemin en etkili işlerinden.A fifty-year-old crane operator looks for work. Black and white, low budget, without events. Trapero's first film and one of the period's most influential.Un operador de grúa de cincuenta años busca trabajo. Blanco y negro, bajo presupuesto, sin sucesos. La primera película de Trapero y una de las más influyentes de la época.
- La Ciénaga (2001) · Lucrecia Martel Bir yazlık ev, iki aile, bir havuz. Kimse yüzmüyor, herkes içiyor, bir şey olacak gibi duruyor. Martel'in ilk filmi; sesi görüntüden önce tasarladığını söyler ve ses filmin merkezinde durur.A summer house, two families, a swimming pool. Nobody swims, everybody drinks, something seems about to happen. Martel's first film; she says she works out the sound before the image, and sound sits at its centre.Una casa de verano, dos familias, una pileta. Nadie nada, todos beben, algo parece a punto de ocurrir. La primera película de Martel; dice que elabora el sonido antes que la imagen, y el sonido está en su centro.
- The Holy Girl (2004) · Lucrecia Martel Bir otelde bir doktor ve bir genç kız. Martel yakın planı reddediyor; kadraj hep kalabalık ve kimin ne yaptığı hep kısmen görünüyor.A doctor and a teenage girl at a hotel. Martel refuses the close-up; the frame is always crowded and who is doing what is always partly hidden.Un médico y una adolescente en un hotel. Martel rechaza el primer plano: el encuadre está siempre poblado y quién hace qué queda siempre a medias.
- The Headless Woman (2008) · Lucrecia Martel Bir kadın arabasıyla bir şeye çarpıyor ve durmuyor. Ne çarptığını film hiç söylemiyor ve kadın da öğrenmek istemiyor. Sınıf körlüğü üzerine yazılmış en sert film.A woman hits something with her car and does not stop. The film never says what she hit, and she does not want to know. The sharpest film ever written about class blindness.Una mujer atropella algo con su coche y no se detiene. La película nunca dice qué atropelló, y ella no quiere saberlo. La película más afilada escrita sobre la ceguera de clase.
- The Secret in Their Eyes (2009) · Juan José Campanella Emekli bir adalet çalışanı yirmi beş yıl önceki bir cinayeti yazmaya başlıyor. Stadyum sahnesi tek planda ve dijital olarak birleştirildi. Arjantin'in ikinci Oscar'ı.A retired court employee starts writing about a murder from twenty-five years earlier. The stadium sequence is one shot, assembled digitally. Argentina's second Oscar.Un empleado judicial jubilado empieza a escribir sobre un crimen de hace veinticinco años. La secuencia del estadio es un solo plano, ensamblado digitalmente. El segundo Óscar de Argentina.
- Wild Tales (2014) · Damián Szifron Altı kısa hikâye ve hepsinde biri kontrolünü kaybediyor. Arjantin'de gişe rekoru kırdı ve Oscar'a aday oldu.Six short stories and in each one someone loses control. It broke the box office record in Argentina and was nominated for an Oscar.Seis historias cortas y en cada una alguien pierde el control. Batió el récord de taquilla en Argentina y fue nominada al Óscar.
- Zama (2017) · Lucrecia Martel On sekizinci yüzyılda bir sömürge memuru tayin bekliyor ve tayin hiç gelmiyor. Martel dokuz yıl film çekmemişti; bu dönüşü oldu.An eighteenth-century colonial officer waits for a transfer that never comes. Martel had not made a film in nine years; this was her return.Un funcionario colonial del siglo XVIII espera un traslado que nunca llega. Martel llevaba nueve años sin rodar; esta fue su vuelta.
- Trenque Lauquen (2022) · Laura Citarella Dört saat, iki bölüm, kaybolan bir kadın. Citarella'nın ait olduğu El Pampero grubu kendi parasıyla, kendi zamanında çekiyor — bugünün Arjantin'inde bağımsızlık böyle görünüyor.Four hours, two parts, a woman who disappears. El Pampero, the group Citarella belongs to, films with its own money and its own time — that is what independence looks like in Argentina today.Cuatro horas, dos partes, una mujer que desaparece. El Pampero, el grupo al que pertenece Citarella, filma con su propio dinero y su propio tiempo: así se ve la independencia en la Argentina de hoy.