Ülke odası
Hollanda
Bu ülke bakmayı meslek edindi.
Bir şeye gözünü kaçırmadan bakmak ne zaman rahatsız edici olur?
Dünyanın en büyük belgesel festivali Amsterdam'da.
Hollanda sinemasının en tanınmış yönetmeni ise bedeni çekiyor.
1928'de Joris Ivens Rotterdam'da bir köprü çekti.
On iki dakika, hikâye yok, insan yok. Yalnız köprü kalkıyor, gemi geçiyor, köprü iniyor. Ivens bunu bir ritim olarak kurdu ve film Avrupa'da geniş dolaştı, onu tanınır kıldı.
Ertesi yıl yağmuru çekti. Aynı şey: bir olay yok, yalnız bakmak var.
Bugün Amsterdam'da dünyanın en büyük belgesel festivali var. IDFA her kasım yüzlerce film gösteriyor. Yani bu ülke bakmayı bir meslek edindi ve o mesleği yüz yıldır sürdürüyor.
Devamını oku
Kurmacada aynı bakış başka bir şeye çevrildi. Paul Verhoeven 1973'te Turkish Delight'ı çekti ve film Hollanda'da o güne dek en çok izlenen film oldu. İçinde cinsellik var, hastalık var, ölüm var ve hiçbiri yumuşatılmadı. Verhoeven sonra Hollywood'a gitti, orada da aynı şeyi yaptı, sonra döndü.
Üçüncü bir damar daha var ve o sessiz. Hollanda beş yıl işgal altında kaldı ve o beş yıl hâlâ kapanmadı. Ülkenin üç yabancı film Oscar'ı var ve üçü de aynı konuda: savaşta kimin ne yaptığı.
Bakmak, ten ve işgal. Üçü de aynı şeyi istiyor: gözünü kaçırma.
Zincir

The Bridge
On beş dakika ve tek bir köprü. Ivens hikâyeyi tümüyle çıkardı — geriye hareket ve ritim kaldı. Hollanda sinemasının başlangıcı bu.

Rain
Amsterdam'da bir yağmur. Ivens aylarca yağmur bekledi ve topladığı görüntüleri tek bir sağanak gibi kurguladı.

Fanfare
Bir köy bandosu ikiye bölünüyor ve iki takım birbirine düşüyor. Hollanda'da o güne kadarki en çok izlenen film oldu ve rekoru on beş yıl sürdü.

The Spitting Image
İşgal sırasında bir adam ölen bir pilotun kimliğine bürünüyor. Rademakers savaşı bir kimlik oyunu olarak çekti — kim kimdir, kim ne yaptı.

Turkish Delight
Bir heykeltıraş ve bir kadın. Film cinsellikle başlıyor ve hastalıkla bitiyor, arada hiçbir şey yumuşatılmıyor. Hollanda'da bugün hâlâ en çok izlenen film.

Soldier of Orange
Altı üniversiteli arkadaş ve işgal. Kimi direnişe katılıyor, kimi işbirliği yapıyor, kimi hiçbir şey yapmıyor. Verhoeven hiçbirini yargılamıyor.

Spetters
Üç işçi çocuğu, motokros ve cinsel uyanış. Film Hollanda'da öyle sert bir tepki çekti ki bu tepki Verhoeven'in birkaç yıl sonra Hollywood'a gidişindeki etkenlerden biri oldu.

The Illusionist
Neredeyse hiç diyalog yok. İki kardeş, bir sahne, bir rüya. Stelling anlatıyı mantıkla değil çağrışımla kuruyor.

The Assault
1945'te bir çocuk ailesini kaybediyor ve otuz beş yıl boyunca o gecenin ne olduğunu parça parça öğreniyor. Hollanda'nın ilk yabancı film Oscar'ı.

The Pointsman
Issız bir tren durağında bir makasçı ve dilini bilmediği bir kadın. İkisi de konuşamıyor ve film bunu sorun etmiyor.

The Vanishing
Bir kadın benzinlikte kayboluyor ve kocası üç yıl boyunca arıyor. Sluizer sonu gösteriyor ve o son bugün hâlâ tartışılıyor.

The Northerners
Yarım kalmış bir banliyö sokağı ve içinde yaşayan birkaç aile. Van Warmerdam mizahı hiç vurgulamıyor — kimse şaka yapmıyor, her şey ciddi.

Antonia's Line
Bir kadın savaştan sonra köyüne dönüyor ve etrafında dört kuşak kuruluyor. Hollanda'nın ikinci yabancı film Oscar'ı ve bu dalda kazanan ilk kadın yönetmen.

Character
Bir icra memuru ve tanımadığı oğlu. Film bir cinayet soruşturmasıyla açılıyor ve geri dönüşlerle anlatılıyor. Hollanda'nın üçüncü yabancı film Oscar'ı.

Borgman
Bir serseri zengin bir ailenin bahçesine giriyor ve çıkmıyor. Neden geldiği ve ne istediği hiç söylenmiyor.

Instinct
Bir hapishane terapisti mahkûma ilgi duymaya başlıyor. Reijn oyuncuydu ve bu ilk yönetmenlik filmi; Locarno'da ödül aldı.
Bu odadaki yönetmenler

