Ülke odası
Tayland
Tayland'ın tek Altın Palmiye'si Apichatpong'un ve aynı yönetmenin bir filmi kendi ülkesinde sansürsüz haliyle hiç gösterilemedi. Bu odadaki kırk bir filmin yirmi yedisi festival sineması, on dördü ticari — ikisi de aynı ülkeden çıkıyor ve birbirini tanımıyor. Dışarıda tanınan Tayland ile içeride izlenen Tayland aynı değil.
Bir ülkenin sineması dışarıda mı içeride mi ölçülür?
1977 → 2022

The Scar
Bir kanal kenarında iki genç ve aileler arasındaki eski bir husumet. Tayland sinemasının klasik melodramı burada en olgun hâlini buldu ve ülkenin kendi seyircisiyle kurduğu bağ bu filmden geliyor. Sekiz yıl sonra kamera güneye iniyor ve okulu bırakan çocuklara bakıyor.

Butterfly and Flowers
Malezya sınırında pirinç kaçakçılığı yapan çocuklar ve tren vagonlarının üstünde geçen bir çocukluk. Tayland'ın Müslüman güneyini merkeze alan az sayıdaki filmden biri. On dört yıl sonra yüz yıllık bir hayalet hikâyesi ilk kez ciddiye alınıyor.

Nang Nak
Nak kocasını bekliyor ve ölmüş olduğunu ona kimse söyleyemiyor. O güne dek ülkenin en çok bilet satan filmi oldu ve canlanan Tayland sineması bu filmle en geniş seyircisine ulaştı. Ertesi yıl aynı canlanma bambaşka bir renkle çıkıyor.

Tears of the Black Tiger
Pembe gökyüzü, mor gölge, ve ağlayan bir kovboy. Sasanatieng eski film afişlerinin renklerini alıp bir western kurdu ve Cannes'a giden ilk Tayland filmi oldu. Aynı yıl başka biri ülkeyi dolaşıp herkesten hikâyeyi sürdürmesini istiyor.

Mysterious Object at Noon
Kimse bir öncekinin ne anlattığını tam bilmiyor ve hikâye her elde başka yöne sapıyor. Apichatpong'un ilk filmi bir yöntem denemesiydi ve o yöntem yirmi yıl sürdü. Üç yıl sonra bir dövüşçü telsiz kullanmadan atlıyor ve ülke dünya pazarına giriyor.

Ong-Bak
Dublör yok, tel yok, hızlandırma yok. Tony Jaa'nın dövüşleri Tayland'ı dünya aksiyon pazarına soktu ve bunu muay thai ile yaptı. Aynı yıl bir kütüphaneci Bangkok'ta ölmeyi bekliyor.

Last Life in the Universe
Kenji ölmek istiyor ve sırası bir türlü gelmiyor. Pen-Ek Bangkok'u kalabalık olarak değil, kalabalığın içindeki sessizlik olarak çekti. Ertesi yıl bir film ortadan ikiye ayrılıyor ve ikinci yarısı ormanda geçiyor.

Tropical Malady
İlk bölümde iki adam arasında bir yakınlık kuruluyor, ikincisinde biri ormanda bir kaplanı izliyor. Film ikisini hiç bağlamıyor ve Cannes'da jüri ödülünü aldı. İki yıl sonra sansür kurulu dört sahnenin kesilmesini istiyor.

Syndromes and a Century
İki bölüm, aynı hikâye, iki ayrı hastane. Apichatpong filmi geri çekti ve film ülkede sansürsüz hâliyle hiç gösterilemedi. Dört yıl sonra aynı yönetmen Cannes'ın en büyük ödülünü alıyor.

Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives
Ölmüş karısı masaya oturuyor, kaybolan oğlu maymun ruhu olarak dönüyor, ve akşam yemeği devam ediyor. Tayland'ın tek Altın Palmiye'si bu filme geldi. Üç yıl sonra aynı hayalet hikâyesi bu kez güldürüyor.

Pee Mak
Dört arkadaş evde hayalet olduğunu anlıyor ve nasıl söyleyeceklerini bilemiyor. Nak'ın hikâyesi komediye çevrildi ve ülkenin tüm zamanlarda en çok hasılat yapan filmi oldu. Üç yıl sonra bir yönetmen 1976'yı anlatmayı deniyor ve film ortasında karakter değiştiriyor.

By the Time It Gets Dark
Thammasat katliamını anlatmaya çalışan bir film ve anlatamadığı için biçim değiştiriyor. Anocha olayı göstermeden, gösterilemeyeceğini göstererek anlattı. Ertesi yıl kopya çekmek bir soygun filmine dönüşüyor.

Bad Genius
Sınav sistemi bir gerilim malzemesine çevrildi ve film bütün Asya'da izlendi. Tayland'ın ticari sineması dışarıya ilk kez festival dışından çıktı. İki yıl sonra bir kadın evindeki her şeyi atmaya karar veriyor.

Happy Old Year
Jean evi minimalist bir stüdyoya çevirmek için her şeyi attı ve attığı her eşyanın sahibine haber vermesi gerekti. Nawapol yeni kuşağın en açık sesi. İki yıl sonra bir belgesel ekibi Isan'da neyi çektiğini bilmeden çekiyor.

The Medium
Bir şaman ailesini takip eden ekibin elinde giderek başka bir kayıt kalıyor. Aynı yönetmen sekiz yıl önce aynı inancı komedi yapmıştı. Ertesi yıl bir kadın altmış yıl arayla iki kez görünüyor.

Anatomy of Time
Genç bir kadının seçimi ile yaşlı bir kadının hesabı yan yana duruyor. Zincir 1977'de bir kanal kenarında başladı ve kırk beş yıl sonra iki zamanı aynı kadında birleştirdi — arada ülkenin iki sineması hiç birbirini tanımadan ilerledi.
Bu odadaki yönetmenler


