Etiketler
70ler

Ankara yoluna çıkan kalabalıkta oyuncular, set işçileri ve yönetmenler yan yana yürüyor. Yeşil bu yürüyüşü bir nostalji vesilesi yapmıyor; sinemanın da bir iş kolu olduğunu, hak talebinin kamera arkasından geldiğini hatırlatıyor.

Orkestrada timpani çalan bir adam günlerini oyalanarak, herkese söz vererek geçirir; Iosseliani onu yargılamadan, akıp giden bir hayatın hafifliğiyle izler.

Devrim öncesi bir Gürcü köyünde halk masalları ve yasak bir aşk lirik sahnelerle örülür. Abuladze mistik trilojisinin en şiirsel halkası.

Bir demirci ve bir düşçü etrafında dönen, uçan halı kadar hafif bir masal-komedi. E. Shengelaia'nın fantastik mizahı Sovyet gerçekliğini alttan alta eğip büker.

1977, canlı yayında bir talk show, ve stüdyoya sızan bir şey. Formatın kendisi tuzağa dönüşüyor.

70'ler LA'inde iki beceriksiz dedektif. Zeki, komik, nostaljik bir suç eğlencesi.

Doğu Almanya'da iki çocuklu bir kadın kendi hayatını kurma peşinde; sosyalist ülkede kadın olmanın nasıl bir şey olduğunu doğrudan soran ilk filmlerden.

Altmışlı yaşlarda bir temizlikçi ve Faslı genç bir işçi. Fassbinder ırkçılığı ve yalnızlığı Sirk melodramının diliyle anlatıyor.

Shaw Brothers'ın klasiği: beş dövüş stili, beş öğrenci ve bir ihanet. Kung fu sinemasının en çok taklit edilen filmi.

Yaşlı bir hemzemin geçit bekçisi otuz yıldır aynı şeyi yapıyor: bariyeri indiriyor, tren geçiyor, bariyeri kaldırıyor. Sonra emekli ediliyor. Shahid-Saless neredeyse hiç kesme kullanmadan, olayı olabildiğince azaltarak çekti; film Berlin'de Gümüş Ayı aldı ve Shahid-Saless sonra Almanya'ya yerleşip filmlerini orada sürdürdü.

Bir fabrika işçisi, verimlilik makinesine dönüşmüş biri, çöküyor. Petri sınıf öfkesini gürültüyle, terlemeyle, bağırarak çekiyor.

Bir heykeltıraş ve bir kadın, aşktan hastalığa. Verhoeven'in Hollanda dönemi: çıplak, kaba ve şaşırtıcı derecede dokunaklı.

Scorsese'nin kendi mahallesi. Küçük Sicilya'da suç bir kariyer değil, bir alışkanlık — ve Keitel'in vicdanı sürekli kanıyor.

Chandler'ın Marlowe'u yetmişlere düşüyor. Altman kahramanı yorgun, dağınık ve zamanın dışında bırakıyor — ve tür sinemasını dağıtıyor.

Porno endüstrisinin yükselişi ve düşüşü, bir aile hikâyesi olarak. PTA burada Scorsese'yi öğreniyor ve kendi sesini buluyor.

Gerçek bir uyuşturucu operasyonundan uyarlanmış. Friedkin'in metro kovalamacası hâlâ tür sinemasının ölçütü.

Okulun son günü, 1976. Linklater olay istemiyor — sadece o yaşın havasını, can sıkıntısını ve müziği yakalıyor.

Bir CIA analisti öğle yemeğine çıkar, döndüğünde herkes ölmüştür. Yetmişlerin paranoya sinemasının en zarif örneği.

Romero zombileri alışveriş merkezine sokuyor. Tüketim eleştirisi bu kadar açık, bu kadar eğlenceli yapılmamıştı.

1970'ler Londra'sında, genç bir tasarımcının hırs ve rekabetle şekillenen yükselişi. Punk enerjisiyle giyinmiş, keskin bir kötülük hikâyesi.

