Etiketler
ergenlik

Bir çocuk her gün iki ayrı düzenin kurallarını öğrenmek zorunda ve ikisi de onu yabancı buluyor. Tuna yurdu bir baskı aygıtı olarak değil kendi mantığı olan kapalı bir dünya olarak çekiyor; asıl gerilim inançtan değil, çocuğun hangi dili konuşacağını bilememesinden geliyor.

Savaştan kaçıp İstanbul'un kenarına yerleşmiş genç bir kadın için kimlik bir geçmiş değil, her karşılaşmada yeniden pazarlık edilen bir şey. Baydar mülteciliği durum tespiti olarak anlatmıyor; kızın kendi hayaliyle kendine biçilen yer arasındaki farkı gösteriyor.

İnternet, ergenlik ve zulmün dijital çağdaki yalnızlığı. Güzel ve acı verici.

İki kız kardeş, ergenlikle kurt adamlık aynı anda çöktüğünde. Kanlı, ama zekâsını gizlemiyor.

Adım adım yaklaşan, asla koşmayan ama asla durmayan bir dehşet. Basit bir fikri kâbusa çeviriyor.

Kuzey Arjantin'de kaygan bir yaz, bir havuz ve dağılan bir aile. Martel sesi görüntüden daha çok kullanıyor; huzursuzluk tarifsiz.

Dolan yirmi yaşında yazdı, yönetti ve oynadı. Anne ile oğul arasındaki savaş; ham, yüksek sesli ve şaşırtıcı derecede olgun.

Seksenlerde bir kasabada babasız bir çocuk skinhead grubuna katılıyor. Meadows kendi çocukluğunu anlatıyor; dönüşüm sahnesi sarsıcı.

James Dean'in efsanesini kuran film. Ray gençliği anlamıyor gibi yapmıyor — babaların yetersizliğini gösteriyor.

Teksas'ta ölmekte olan bir kasaba ve orada büyüyen gençler. Bogdanovich siyah beyazı nostalji için değil, soğukluk için kullanıyor.

Anderson'ın kendi sesini bulduğu film. Bir lise öğrencisi, bir milyoner ve bir öğretmen — üçgenin komik olduğu kadar hüzünlü olması bundan.

Okulun son günü, 1976. Linklater olay istemiyor — sadece o yaşın havasını, can sıkıntısını ve müziği yakalıyor.

Bir lise katliamı, uzun takip planlarıyla. Van Sant açıklamıyor, sebep aramıyor — sadece o güne bakıyor. Rahatsız edici çünkü rahatlatmıyor.

Rüyada öldürülmek. Craven basit bir fikirle korkunun kaçış yerini elinizden aldı — uyumak artık güvenli değil.

Gerwig'in ilk solo filmi. Anne ile kız arasındaki o özel gerilim — sevgi ile boğulma arasındaki ince çizgi — hiç bu kadar doğru yazılmamıştı.

Galli bir genç, kendi hayatını yönettiği bir filmmiş gibi anlatır — bir yanda ilk aşk, öbür yanda anne babasının çözülen evliliği. Ergenlik, ifadesiz ve kendini fazla ciddiye alan haliyle.

Aşağılanmış bir genç, dünyadan çekilip yalnızların toplandığı çevrimiçi bir odaya kapanır. Utanca, ekranlara ve bakmayan bir ailenin sessizliğine ham bir iniş.

İlk aşk iki kez anlatılır — onun ve onunki — altmışların başında birkaç banliyö yılı boyunca. Çitin iki yanından da görülen genç bir sevda.

Bir ruha hayatta bir şans daha verilir; dünyadan ayrılmaya çalışmış bir çocuğun bedenine yerleştirilir. İkinci şanslarla ve görmezden geldiğin aileyle nazik bir hesaplaşma.

On yedi yaşında bir kız, zamanda geriye sıçrama yeteneğini önce ufak dertleri düzeltmek için kullanır; sonra her geri dönüşün bir bedeli olduğunu görür. Yaz kokan, buruk bir ilk-gençlik.


