Etiketler
muğlak

Bir sınıf, bir kıskançlık, kaybolan bir kadın. Belirsizlik son ana dek büyür ve seni orada bırakır.

Bir avukat, cinnet savunmasıyla bir cinayet davasını üstlenir. Preminger doğruyu bulanık bırakıyor; adalet burada kesinlik değil, strateji.

Bir cinayet, dört tanık, dört bambaşka gerçek. Kurosawa "hakikat" fikrini öyle bir sarstı ki adı bir kavrama dönüştü.

Kırsal bir toplulukla bir turizm projesi çarpışır. Hamaguchi'den sakin, gizemli, rahatsız edici.

Bir grup kız, bir piknikte gizemli biçimde kaybolur. Weir'den rüya gibi, çözümsüz, tekinsiz.

Resnais'ten, bellek ve gerçekliğin bulanıklaştığı rüya gibi bir başyapıt. Soyut, hipnotik, öncü.

Rivette'den, mitolojik figürlerin Paris'te dolaştığı gizemli bir film. Soyut, büyülü, benzersiz.

Kuzey Arjantin'de kaygan bir yaz, bir havuz ve dağılan bir aile. Martel sesi görüntüden daha çok kullanıyor; huzursuzluk tarifsiz.

Paris'te birbirine değen hayatlar ve iletişim kurulamayan anlar. Haneke sahneleri siyah ekranlarla kesiyor; rahatlama vermiyor.

Sevgililer Günü 1900: üç kız ve bir öğretmen kayboluyor. Weir cevap vermiyor — ve cevapsızlık filmi kalıcı kılıyor.

Bir fotoğrafçı Ermenistan'da kiliseleri çekerken evliliği bitiyor. Egoyan hafızayı ve göçmenliği aynı çerçeveye alıyor.

Lizbon'da kaybolmuş bir denizci ve zamanı geçirmek. Tanner'ın en tefekkür dolu filmi; süper 8 sekansları filmi ikiye bölüyor.

Yaşlı bir adam, vasisi olduğu genç kadına saplanıyor. Deneuve burada bir kurbandan sessiz bir intikamcıya dönüşüyor.

Bir burjuva ev kadını gündüzleri genelevde çalışıyor. Deneuve'ün buzdan yüzü ve Buñuel'in rüya kesmeleri — hangisi fantezi belli değil.

Buñuel'in son filmi. Aynı kadını iki farklı oyuncu oynuyor ve kimse bunu fark etmiyor — arzunun ne kadar keyfi olduğunun kanıtı.

Bir asistan, ölen ikiz kardeşinden haber bekliyor. Assayas hayalet hikâyesini modern yalnızlığa çeviriyor; Kristen Stewart'ın en iyi rolü.

Bir manastır, çalınan bir sutra ve dağlarda üç saatlik bir arayış. King Hu wuxia'yı budist tefekküre çeviriyor; Cannes'da ödül aldı.

Bir gece, kayıp bir silah ve Hong Kong sokakları. To'nun neredeyse sessiz polisiyesi; her şey ışıkla anlatılıyor.

1948, iki taraf, aynı toprak. Gitai kuruluşu ve sürgünü aynı filmde tutuyor.

Ürdün sınırına giden iki kadın, biri İsrailli biri Amerikalı. Natalie Portman'ın en tuhaf rolü; Gitai sınırı bir kadın hikâyesine indiriyor.


