Etiketler
sanat

Belgesel bir yönetmenin filmlerini değil, o filmleri çekebilmek için verdiği uğraşı anlatıyor: yapımcı bulmak, işi sürdürmek, bağımsız kalmak. Güreli anlatıcıyı öne çıkarmıyor; sinema tarihi burada bir başarı listesi değil, bir çalışma günlüğü.

Bir dansçının hareketi, yıkılmış mekânların yerine geçiyor. Pekün bedeni bir hafıza aracı gibi kullanıyor ve şehri anlatmak yerine üzerinde yürüyor; kişisel arşiv burada kanıt değil, ritim.

Restoratörün işi eksik olanı tamamlamak; film de bu işi bir ruh hâline çeviriyor. Yoleri yas ile onarımı aynı masaya koyuyor ve tabloya bakmakla insana bakmayı birbirine karıştırıyor.

Bir şiirin etrafında kurulmuş portre; belgesel biyografi anlatmak yerine şiirin kendi çizgisini takip ediyor. Tosun boşlukları kapatmıyor, kayıp olanı kayıp olarak bırakıyor ve arşivle kurmacayı yan yana çalıştırıyor.

Elektronik müzikle uğraşan bir adamın portresi, aynı evde yaşayan ikinci bir hayatla birlikte anlatılıyor. Kökçeoğlu arşiv malzemesini düz bir kronoloji gibi dizmiyor; ses, görüntü ve mektup üst üste biniyor ve portre bir biyografiden çok bir karışım hâline geliyor.

Portre burada tek bir söyleşiden değil, etrafındaki insanların anlattıklarından kuruluyor. Ger merkezdeki adamı açıklamaya çalışmıyor; onu tanıyanların sesleri üst üste bindikçe bir çevre, bir kuşak ve bir yaşama biçimi görünür hâle geliyor.

18. yüzyılda bir ressam ve modeli arasında yasak bir aşk. Sciamma'dan zarif, yakıcı, unutulmaz.

Paul Thomas Anderson'dan, ünlü bir terzi ve onu ehlileştirmeye kararlı bir kadın. Görgü kuralları altında sinsi, tuhaf bir güç savaşı.

Sorrentino'dan, Roma'nın gösterişi içinde anlamı kaçıran yaşlı bir yazar. Görkemli partiler, altlarında derin bir boşluk.

İñárritu'dan, eski süper kahraman rolünün gölgesinden kurtulmaya çalışan bir aktör. Tek uzun plan gibi akar, hiç durmaz.

Ryusuke Hamaguchi'den, bir yönetmenin yasını sürüşlerde ve provalarda işleyişi. Sabırlı, derin, sarsıcı.

Bob Fosse'den, sahneye ve kendine acımasız bir yönetmenin ölümle dansı. Enerjik, acı, yarı otobiyografik.

Tarkovski'den, bir ikon ressamının çağının şiddeti içinde inanç arayışı. Anıtsal, ağır, aşkın.

Schrader'dan, yazar Mishima'nın hayatı ve eseri iç içe. Stilize, biçimsel açıdan cesur, çarpıcı.

Powell & Pressburger'dan, bale ve tutkunun büyüleyici, trajik masalı. Görkemli renk ve sanat.

Bir tiyatro yönetmeni, hayatının birebir kopyasını sahnelemeye çalışır. Kaufman'dan devasa, yıkıcı.

Mozart'ın dehası ve onu kıskanan bir rakibin yıkımı. Görkemli, trajik, unutulmaz bir başyapıt.

Bir senarist, uyarlayamadığı kitabı uyarlarken kendini senaryonun içinde bulur. Kaufman imkânsız bir bilmeceyi filme çevirmiş — ve kazanmış.

İngiliz ressam Turner'ın son yılları, hem görkemli hem huysuz. Mike Leigh ışığı, tıpkı Turner gibi, filmin gerçek konusu yapıyor.

Bir ressamın dehası ile onu içten yiyen çöküşü aynı tuvalde çarpışır. Ed Harris hem yönetir hem de rolü kendi teninde taşır.

