Etiketler
kara mizah

Dünyanın sonu yaklaşırken bir baba sofra kuruyor; kıyamet burada bir gösteri değil, eski tartışmaların son turu. Hepsev bilim kurguyu tek bir fikirle kullanıyor ve kalan zamanı aile içi hesaplaşmaya bırakıyor.

Kapalı kapılar ardında, telefonun öbür ucundaki sese inanan bir şehir. Erdem dolandırıcılığı bir suç meselesi gibi değil, insanların neye hemen inandığını ölçen bir deney gibi kullanıyor; kadraj daraldıkça sesler çoğalıyor.

Diyalogsuz bir kara mizah; anlatı tamamen jest, renk ve zamanlamayla yürüyor.

Gitmeye karar vermek kolay, gitmek değil. Matin her engeli bir öncekinden biraz daha saçma kurarak komediyi yavaşça bir sıkışma hâline çeviriyor.

İki kasap yanlışlıkla insan eti satıyor ve müşteriler lezzetine bayılıyor; kimse dehşete kapılmıyor, film de kapılmıyor.

İki kardeş babalarını aramak için bir adaya gidiyor ve orada üç kardeş daha buluyorlar; film gittikçe tuhaflaşıyor ve hiçbir şeyi açıklamıyor.

Japon işgalinin son günlerinde iki köylü kardeş, tarlaya düşen patlamamış bombayı hediye sanıyor. Trajediyi komediyle anlatan bir savaş filmi.

