Etiketler
bunuel-vari

Buñuel'den, bir odadan çıkamayan konukların sürreal alegorisi. Absürt, keskin, benzersiz.

Buñuel ve Dalí'den, sürrealizmin en ünlü, en şok edici kısa filmi. Rüya gibi, sarsıcı, öncü.

Bir rahibe adayı, mirasına konduğu malikânede iyilik yapmaya çalışıyor. Buñuel dindarlığı gerçeklikle çarpıştırıyor; Vatikan filmi lanetledi.

Yaşlı bir adam, vasisi olduğu genç kadına saplanıyor. Deneuve burada bir kurbandan sessiz bir intikamcıya dönüşüyor.

Bir burjuva ev kadını gündüzleri genelevde çalışıyor. Deneuve'ün buzdan yüzü ve Buñuel'in rüya kesmeleri — hangisi fantezi belli değil.

Altı burjuva bir türlü yemek yiyemiyor. Buñuel aynı sahneyi tekrar tekrar bozuyor; alegorisi bu kadar eğlenceli olmamıştı.

Buñuel'in son filmi. Aynı kadını iki farklı oyuncu oynuyor ve kimse bunu fark etmiyor — arzunun ne kadar keyfi olduğunun kanıtı.

Mexico City sokak çocukları, hiçbir kurtuluş olmadan. Buñuel neorealizmi acımasızlaştırıyor; Meksika filmi yasaklamaya çalıştı.

Bir adamın kıskançlığı yavaş yavaş çılgınlığa dönüşüyor. Buñuel'in en klinik filmi; Lacan bunu öğrencilerine izletirdi.

Bir keşiş sütun üzerinde çileye çekiliyor ve şeytan onu ziyaret ediyor. Kırk beş dakika, ve final New York'ta bir diskoda.

İki hacı Santiago yolunda ve tarih boyunca sapkınlıklarla karşılaşıyor. Buñuel dini tarihi bir yol filmine çeviriyor.

Bir adam öldürmek istiyor ama kurbanları hep başka sebeplerden ölüyor. Buñuel'in kara mizahının en saf örneği.


