Etiketler
çocukluk

Bir çocuğun kurduğu plan, yetişkinlerin programına çarpıyor. Toğaç bu küçük çarpışmayı büyütmüyor; kısa filmin bütün ağırlığı bozulan hevesin sessizce taşınmasında.

Oyun sözcüğünün iki anlamı arasındaki mesafe dört dakikaya sığdırılıyor.

Masada eski fotoğraflar, karşısında torun, elinde direnmeye çalışan bir hafıza. Noyan ile Celayir animasyonu süsleme için değil hatırlamanın kendisi için kullanıyor: çizgi, fotoğrafın söyleyemediği yeri dolduruyor ve bir kahve süresine bir hayat sığıyor.

On iki yaşındaki bir kız kendi işini, ailesinin durumunu ve kendisine nasıl bakıldığını anlatıyor; kamera onunla aynı seviyede duruyor. Arın çocuğu bir mağdur örneği olarak değil bir tanık olarak alıyor, bu yüzden söyledikleri acındırmıyor, bilgilendiriyor.

1992 Tiflis'inde, iç savaşın kıyısında iki genç kızın büyümesi; bir tabanca elden ele geçerken kaybolan çocukluk. Ekvtimişvili/Groß'un ilk filmi.

Bir baba, bir kız, bir tatil — ve hatıranın altında gizli bir keder. Son, geriye dönüp her şeyi değiştirir.

Bir siyah çocuğun üç dönemde kimliğe ve sevgiye uzanışı. Şiirsel, kırılgan, unutulmaz.

Bir ailenin hikâyesi, evrenin doğuşuyla iç içe geçer. Malick'in görkemli, dua gibi filmi.

Bir Taipei ailesinin üç kuşağının hayatı. Edward Yang'ın sakin, geniş, bilge başyapıtı.

Yoksul bir 'aile' hırsızlıkla geçinir. Kore-eda, kan bağının ötesinde sevginin ne olduğunu sorar.

Motel'de yaşayan bir çocuğun yaz maceraları, yoksulluğun eşiğinde. Renkli, özgür, yürek burkan.

1980'lerde bir Koreli aile, Arkansas'ta bir çiftlik kurma hayaliyle kök salmaya çalışır. Sade, sıcak, usul usul büyüyen.

İhmal edilmiş bir kız, bir yaz boyunca sevgiyi keşfeder. Az sözle, büyük bir duygu. Kırılgan ve saf.

Céline Sciamma'dan, yas ve çocukluk üzerine narin, büyülü bir masal. İnce, dokunaklı, güzel.

İki çocuğun yakınlığı bir trajediyle kırılır. Suçluluk ve masumiyet üzerine dayanılmaz derecede narin.

Aynı olay, üç bakış açısından. Kore-eda gerçeği katman katman soyar; son, şefkatle sarsar.

Bir çocuk, bir vampir ve karda usulca büyüyen bir dostluk. Korkudan çok yalnızlık üstüne.

İki çocuk, kapıların ve pencerelerin kaybolduğu karanlık bir evde uyanır. Anlatı değil, çocukluk korkusunun ta kendisi.

Bir Alman köyünde, savaştan hemen önce, art arda tuhaf cezalar. Haneke faili söylemez — asıl sorusu, bu çocuklardan sonra ne çıktığıdır.

Angelopoulos'tan, babalarını arayan iki çocuğun sisli, şiirsel yolculuğu. Ağır, güzel, hüzünlü.

