Etiketler
sahil

Dönüş burada bir tatil değil bir hesaplaşma denemesi; ev, anlatılmamış olanın saklandığı yer. Dağ ile Saydam söylenmeyeni açıklamak yerine sahneler arasında bırakıyor, kıyı da bu bekleyişin ölçüsü oluyor.

18. yüzyılda bir ressam ve modeli arasında yasak bir aşk. Sciamma'dan zarif, yakıcı, unutulmaz.

Bir baba, bir kız, bir tatil — ve hatıranın altında gizli bir keder. Son, geriye dönüp her şeyi değiştirir.

Bir siyah çocuğun üç dönemde kimliğe ve sevgiye uzanışı. Şiirsel, kırılgan, unutulmaz.

Bir adam, evini elinden almaya çalışan devlete karşı savaşır. Rusya üzerine sert, umutsuz bir masal.

Kocasının ölümüyle sarsılan bir kadının sessiz yası. Kore-eda'nın ışıkla resmedilen ilk filmi.

Bir Fransız, yamyam bir kabile tarafından esir alınıyor ve altı ay besleniyor. Sömürgeciliğin en zekice hicvi; Brezilya sansürü anlamadı.

Dantel işleyen genç bir kadın ve onu anlamayan bir öğrenci. Isabelle Huppert'in keşfi; sessiz bir kalp kırıklığı.

Erice otuz yıl sonra döndü: kaybolan bir oyuncu, terk edilmiş bir sinema ve hafıza. Yavaş, sessiz ve sonunda tarifsiz.

Yirmi sekiz yıl yatakta yatan Ramón Sampedro'nun ölme hakkı mücadelesi. Bardem'in yüzü dışında neredeyse hiç hareket yok — ve bu yeterli.

Yaşlı bir terzi Le Havre'da bir Afrikalı çocuğu saklıyor. Kaurismäki bu kez açıkça iyimser; masal gibi ve tam da bu yüzden politik.

Bir senarist, karısı ve Capri'de çekilen bir film. Godard evliliğin çözülüşünü Bardot'nun sırtıyla anlatıyor; Delerue'nün müziği kalp kırıyor.

Bir bacaksız orka eğiticisi ve bir sokak dövüşçüsü. Audiard bedeni ve şefkati aynı anda çekiyor; Cotillard'ın en cesur rolü.

Ölmek üzere olan bir şairin son günü. Angelopoulos zamanı geçmiş ile şimdi arasında kesintisiz gezdiriyor; Altın Palmiye kazandı.

Küçük bir kasabada beş genç adam, hiçbir şey yapmadan yaşlanıyor. Fellini'nin ilk kişisel filmi; taşra can sıkıntısının şablonu oldu.

İngiliz bir çift Napoli'ye gider ve evliliklerinin bittiğini fark eder. Modern sinemanın başladığı film sayılır — hiçbir şey olmuyor, her şey değişiyor.

Sorrentino'nun kendi gençliği: Napoli, Maradona ve bir aile faciası. En gösterişsiz, en dürüst filmi.

Bir köpek kuaförü ve mahalledeki zorba. Garrone şiddeti sessizce biriktiriyor; Marcello Fonte'nin yüzü filmi taşıyor.

Gezici bir tiyatro topluluğu kasabaya dönüyor ve eski bir sır açılıyor. Ozu'nun renkli filmlerinin en güzeli.

Bir polis, hasta karısı ve son bir yolculuk. Kitano'nun resimleri filme giriyor; sertlik ile şefkat aynı karede.


