Etiketler
topluluk

Portre burada tek bir söyleşiden değil, etrafındaki insanların anlattıklarından kuruluyor. Ger merkezdeki adamı açıklamaya çalışmıyor; onu tanıyanların sesleri üst üste bindikçe bir çevre, bir kuşak ve bir yaşama biçimi görünür hâle geliyor.

Yolculuk mevsime bağlı, hayat da öyle: kışın sahil, yazın yayla. Aksu göçebeliği kaybolan bir güzellik olarak değil sürdürülmesi zor bir iş olarak çekiyor; develerin, köpeklerin ve insanların aynı düzende çalıştığı görülüyor.

Kasabanın kendisi bir arşiv: sokak dokusu, cephe düzeni, kapı işçiliği. Arın mimariyi sanat tarihi anlatısı gibi değil gündelik hayatın kabuğu gibi çekiyor, evlerin içinde hâlâ birilerinin yaşadığını hiç unutturmuyor.

Çarşı, orada kırk yıl yürümüş birinin adımlarıyla ölçülüyor. Arın mekânı yukarıdan tarif etmek yerine içeriden dolaştırıyor; esnaf, koridor ve tezgâh sırası bir harita gibi değil, bir güzergâh gibi çıkıyor.

Vinterberg'den, küçük bir kasabada tek bir yalanla suçlanan bir anaokulu öğretmeni. Bir topluluğun bir insanı nasıl dağıttığını izlemek nefes kesici.

Brooklyn'de en sıcak yaz gününde, bir mahallenin gerilimi kaçınılmaz bir noktaya tırmanır. Spike Lee öfkeyi ve neşeyi aynı sokakta patlatıyor.

Yaşlı, aksi bir gazi, komşusu göçmen bir aileyle beklenmedik bir bağ kurar. Önyargının nasıl çözülebileceğini sertlik ve şefkati aynı anda kullanarak anlatıyor.

Yedi başıboş samuray, çaresiz bir köyü haydutlardan korumak için bir araya gelir. Kurosawa aksiyon sinemasının kalıbını döktü; hâlâ hiçbiri onu geçemedi.

Altman'dan, müzik ve politikanın kesiştiği geniş bir Amerikan mozaiği. Kalabalık, ironik, usta işi.

Kırsal bir toplulukla bir turizm projesi çarpışır. Hamaguchi'den sakin, gizemli, rahatsız edici.

Bhutan'dan: dünyanın en ücra okuluna gönderilen genç bir öğretmenin dönüşümü. Sade, sıcak, güzel.

Bir dedektif Amish topluluğuna saklanıyor. Weir gerilim filmini kültürel bir gözleme dönüştürüyor; ahır sahnesi filmin kalbi.

Burkina Faso'da bir köy, bir yaşlı kadın ve cadılık suçlaması. Ouedraogo'nun en tanınan filmi; Cannes'da ödül aldı.

Bir köyde bulunan dev bir balon ve köylülerin ona ne yapacağı. Bulgar sinemasının en cesur alegorisi; yasaklandı.

Rio'da bir günün içinde beş hikâye. Brezilya neorealizminin başlangıcı; sokakta, gerçek insanlarla çekildi.

Bir okul otobüsü kazası ve bir avukat. Egoyan yası tazminat diliyle karşılaştırıyor; Sarah Polley'nin ilk büyük rolü.

Seksenlerde bir taşra tiyatro topluluğu ve değişen Çin. Jia'nın uzun planları zamanın kendisini görünür kılıyor.

İtfaiyecilerin balosu her şeyin ters gittiği bir geceye dönüşüyor. Forman rejimi eleştirmediğini söyledi; kimse inanmadı ve film yasaklandı.

Bir grup insan zihinsel engelli taklidi yaparak yaşıyor. Dogma 95'in en provokatif filmi; von Trier burada seyirciyi de test ediyor.

Köylülerin su hakkı için direnişi. Chahine'in en politik filmi; toprak, sömürü ve isyan.
