Etiketler
tarikat

Ben Wheatley'den, sıradan başlayıp usulca karanlığa saplanan bir iş. Nereye gittiğini son ana dek söylemiyor.

Bir yas, açtığı kapıdan içeri bambaşka bir şey alır. Ari Aster ilk filminde bile korkunun nereye bakması gerektiğini biliyor: aileye.

Kızıla batmış bir kayıp ve intikam. Cage zincirlerinden boşanıyor, film bir metal albüm kapağı gibi yanıyor.

Güneşin batmadığı bir köyde bir kâbus çiçek gibi açıyor. Aster dehşeti karanlığa değil, kör edici aydınlığa yerleştiriyor.

Genç bir kadın hamile kalır ve komşularının fazla ilgili olduğunu sezer. Polanski dehşeti asla göstermez; onu sadece kuşkuyla büyütür.

Argento'dan, bir bale okulundaki cadılığın renkli, kâbus gibi dehşeti. Görsel, stilize, ikonik.

Yasın içine düşmüş bir evde, bir kadının kayıp birini geri çağırma girişimi. Yavaş yavaş sızan, bedensel bir dehşet.

Bir şaman ailesi, tanrıçalarının içlerinden birini ele geçirdiğine inanır; ama musallat olan şeyin tanrıçayla ilgisi olmadığını anlayınca hayatları korkunç bir yöne savrulur. Sahte-belgesel formunda folk korku.

Bir tarikat kolonisinden kaçan Maria'nın sığındığı evin, duygularına tepki veren bir kâbusa dönüştüğü stop-motion animasyon dehşeti.


