Etiketler
zarif

Paul Thomas Anderson'dan, ünlü bir terzi ve onu ehlileştirmeye kararlı bir kadın. Görgü kuralları altında sinsi, tuhaf bir güç savaşı.

Altmışlarda bir lise kızı ve onu büyüten yaşlı bir adam. Carey Mulligan'ın keşfi; masumiyetin nasıl satın alındığı üzerine.

Bir burjuva ev kadını gündüzleri genelevde çalışıyor. Deneuve'ün buzdan yüzü ve Buñuel'in rüya kesmeleri — hangisi fantezi belli değil.

Buñuel'in son filmi. Aynı kadını iki farklı oyuncu oynuyor ve kimse bunu fark etmiyor — arzunun ne kadar keyfi olduğunun kanıtı.

Alain Delon'un kiralık katili konuşmaz, sadece ritüellerini uygular. Melville'in mavimsi soğukluğu bütün bir türü doğurdu — Woo'dan Jarmusch'a kadar.

Bir adam mirasa konmak için sekiz akrabasını sırayla öldürüyor. Alec Guinness sekiz rolü birden oynuyor; İngiliz mizahının en soğukkanlı örneği.

Habsburg ordusunda bir subayın yükselişi ve düşüşü. Szabó üçlemesinin ikincisi; kimliğini terk edenin bedeli.

Bir konakta yalnız kalan kadın ve kayınbiraderine duyduğu şey. Ray'in en zarif filmi; salıncak sahnesi tek başına bir şiir.

Çöken bir zamindar, boş müzik odasında son bir konser veriyor. Ray'in aristokrasiye ağıtı; müzik sahneleri gerçek ustalarla çekildi.

Faşizmin yükseldiği Ferrara'da zengin bir Yahudi ailenin bahçesi. De Sica felaketi hiç göstermiyor — sadece kapının kapanmasını.

Yaşlanan bir besteci, veba salgınındaki Venedik'te bir çocuğun güzelliğine kapılıyor. Mahler'in adagietto'su ve Dirk Bogarde'ın yüzü — sinemanın en hüzünlü çöküşü.

Faşist bir memur, geçmişini silmek için cinayete gidiyor. Storaro'nun görüntüsü ve Bertolucci'nin biçimi — konformizmin en güzel çekilmiş portresi.

Giulio Andreotti'nin portresi. Sorrentino politikacıyı bir hayalet gibi çekiyor — hareketsiz, ifadesiz, dokunulmaz.

Bir manastırda araştırma yapan çift ve şeytani bir rehber. Oliveira teolojiyi gerilim gibi çekiyor; Deneuve ve Malkovich karşı karşıya.

Bir adam, sevdiği kadını başkasıyla evlendiriyor ve seyretmeye devam ediyor. Oliveira'nın en soğuk, en sabit filmi.

Hermitage Müzesi'nde tek planda çekilmiş doksan altı dakika. Üç yüz yıllık Rus tarihi bir yürüyüşte; sinema tarihinde eşi yok.

Bir dedektif, öldürülen kadına âşık olur — sonra kadın kapıdan girer. Preminger'in kara filmi bir hayalet hikâyesi gibi işliyor.

Gershwin, siyah beyaz Manhattan ve kırk yaşında bir adamın on yedi yaşındaki sevgilisi. Allen şehri seviyor, kendini savunmuyor.

Ellilerde iki kadın arasındaki aşk, bakışlarla anlatılıyor. Haynes'in dönem tasarımı kusursuz ama asıl mesele ne söylenemediği.

Sofia Coppola tarihi kostüme değil, gençliğe bakıyor. Punk müzik, pastel renkler ve bir kızın altın kafesi.


