Etiketler
özgürlük

Elli iki yaşında bir kadın, hiçbir kriz yaşamadan ailesini bırakıp tek başına bir daireye taşınır; Ekvtimişvili/Groß sessiz bir özgürlük ısrarını gözlemler.

Ailesini kaybeden bir kadının özgürlük ve yas arasındaki yolculuğu. Kieślowski'den mavi, müzikle dolu.

Ergüven'den, Türkiye'de beş kız kardeşin özgürlük mücadelesi. Sıcak, isyankâr, dokunaklı.

Usta bir kasa hırsızı, son bir vurgunla normal bir hayat kurmayı düşler. Mann'ın ilk uzun metrajı ve o neon-ıslak imzası daha ilk filmde parlıyor.

Her şeyini yitiren bir kadın, bir minibüsle Amerika'nın yollarına düşer. Zhao gerçek göçebelerle çekti; kurgu ile belgesel arasındaki çizgi kayboluyor.

Bir genç, toplumu terk edip Alaska vahşetine gider. Özgürlük ve yalnızlık üzerine destansı, trajik.

Miyazaki'den, bağımsızlığını arayan genç bir cadının tatlı hikâyesi. Sıcak, büyülü, güzel.

Haksız yere hüküm giymiş bir adam, yıllar boyu umudunu sessizce korur. Anlatının gücü ve o final — sinemanın en çok sevilenlerinden olmasının nedeni.

Yeniden hayata döndürülen bir kadın, dünyayı hiçbir kuralı içselleştirmeden, kendi merakıyla keşfeder. Lanthimos özgürleşmeyi hem komik hem sarsıcı bir masala çeviriyor.

Maskeli bir devrimci, otoriter bir rejime karşı bir kadını ve bir halkı ayaklandırır. İsyanın simgesi haline gelen bir maske bıraktı geriye.

Bir adam, bütün hayatının bir televizyon programı olduğunu fark etmeye başlar. Weir bir komedi kılığında, gözetim çağının en kehanet dolu filmini çekti.

Miller'dan, çöl kıyametinde durmayan bir kovalamaca. Görsel şölen, vahşi, tür-tazeleyen.

İrlanda'da bir avcı kız ile kurt-kız arasında dostluk. Nefes kesici, elle çizilmiş bir masal.

Akıl hastanesinde bir isyan ve Hemşire Ratched. Beş büyük Oscar'ı birden aldı; final sahnesi özgürlük üzerine söylenmiş en sert şey.

Dreyer'in son filmi: bir kadın aşkı için her şeyi bırakıyor. Neredeyse hiç kesme yok; oyuncular tablodan çıkmış gibi.

Madrid varoşlarında dört genç, soygunlar ve hız. Saura gerçek mahalle çocuklarını oynatıyor; romantikleştirmiyor.

Godard'ın renkli patlaması: bir kaçış, bir cinayet dizisi ve Akdeniz. Belmondo'nun yüzü maviye boyandığında sinema başka bir şeye dönüşüyor.

Bir serseri nehirden kurtarılır ve kurtaranın hayatını mahveder. Renoir burjuvaziyle alay ediyor ve kimse gücenmiyor.

İki arkadaş ve aynı kadın, yirmi yıl boyunca. Jeanne Moreau'nun köprüde koştuğu sahne Yeni Dalga'nın simgesi oldu.

Bir kadın yollarda ölür ve film onu geriye doğru anlatır. Varda acımıyor, açıklamıyor — sadece özgürlüğün bedelini gösteriyor.


