Etiketler
hipnotik

Tek kelime bile edilmeden, kıtadan kıtaya dolaşan görsel bir tören. İnsanın, doğanın ve inancın sözsüz bir haritası.

Seyircisiz, bomboş bir antik amfide çalan Pink Floyd. Konser filmi değil; daha çok bir hayalet ayin.

Béla Tarr'dan, çamura batmış bir köyün çöküşünü anlatan yedi saatlik siyah-beyaz destan. Devasa, kasvetli, bir kez girince çıkılmayan.

Teshigahara'dan, kum çukurunda hapsolan bir adamın varoluşsal kâbusu. Hipnotik, tenli, felsefi.

Bir dedektif, hipnotik bir cinayet dizisini çözerken kendi zihni çözülür. Sonu her şeyi yeniden yazar.

Jonathan Glazer'dan, dünyaya yabancı bir varlığın gözünden ürkütücü bir tefekkür. Soyut, tekinsiz, unutulmaz.

Beş kadın, doğanın kurallarının çözüldüğü bir bölgeye girer. Bilimkurgudan çok bir güzellik-dehşet rüyası.

Bir avuç fatih, El Dorado ararken ormanda çıldırır. Herzog ve Kinski, sinema tarihinin en tekinsiz ortaklıklarından birini kuruyor.

Kalatozov'dan, devrim öncesi Küba'nın baş döndüren kamera hareketleriyle şiirsel destanı. Görsel bir mucize.

Béla Tarr'dan, bir kasabaya gelen kaosun siyah-beyaz, hipnotik alegorisi. Ağır, görkemli, benzersiz.

Bir baba, bir kız, bir at ve altı gün boyunca biten bir dünya. Béla Tarr'ın son filmi; sinemadan çekilmeden önceki karanlık veda.

Dilsiz bir savaşçının sisli, kanlı yolculuğu. Refn'den hipnotik, ilkel, sözsüz bir kâbus.

Ermeni dağlarında insan, hayvan ve doğa. Peleshian montajı bir müzik gibi kullanıyor; diyalog yok, sadece ritim.

Herzog Murnau'nun vampirini yeniden çekiyor ve daha hüzünlü yapıyor. Kinski'nin Dracula'sı korkutmuyor — ölememekten yorulmuş.

Dreyer'in tek korku filmi. Anlatı neredeyse yok; sis, gölge ve bir tabut sahnesi. Rüya gibi çekilmiş, rüya gibi hatırlanıyor.

Tokyo'da ölen bir uyuşturucu satıcısının ruhu şehrin üzerinde süzülüyor. Noé kamerayı hiç yere indirmiyor — iki buçuk saat bir halüsinasyon.

Bir bar, sürekli yağmur ve ihanet. Tarr'ın uzun planları burada olgunlaşıyor; kalabalık dans sahnesi yedi dakika sürüyor.

Bir liman işçisi bir cinayete tanık oluyor ve hiçbir şey yapmıyor. Tarr'ın en karanlık, en soğuk filmi; açılış planı on dakika.

Hermitage Müzesi'nde tek planda çekilmiş doksan altı dakika. Üç yüz yıllık Rus tarihi bir yürüyüşte; sinema tarihinde eşi yok.

Bir asker ve bir köylü çocuk, sonra ormanda bir kaplan-şaman. Apichatpong filmi ikiye bölüyor; ikinci yarıda neredeyse hiç ışık yok.


