Etiketler
göçmenlik

Yirmi yıl sonra yeniden buluşan iki çocukluk aşkı. Celine Song'dan sessiz, dokunaklı, kusursuz.

Bir baba oğlunu insan kaçakçılığına ortak ediyor. Dardenne kardeşlerin ilk büyük filmi; ahlaki seçim bir çocuğun omzunda.

İki Alman-Türk, sahte bir evlilikle başlıyor. Akın aşkı kurtuluş olarak değil, ortak bir yıkım olarak çekiyor — ve İstanbul'da bitiriyor.

Yaşlı bir terzi Le Havre'da bir Afrikalı çocuğu saklıyor. Kaurismäki bu kez açıkça iyimser; masal gibi ve tam da bu yüzden politik.

Yıkılan bir mahalleden yeni sosyal konutlara taşınan Ventura. Costa yoksulluğu anıtsal bir portreye dönüştürüyor; her kare bir tablo.

Bir asker ve bir köylü çocuk, sonra ormanda bir kaplan-şaman. Apichatpong filmi ikiye bölüyor; ikinci yarıda neredeyse hiç ışık yok.

Artık var olmayan bir ülke yüzünden havaalanında mahsur kalan bir yolcu, kapılar arasında koca bir hayat kurar. Sıcak, sabırlı, sessizce absürt.

İrlandalı bir aile New York'un çetin bir köşesine düşer, adını koyamadığı bir yasla birlikte. Bir çocuğun gözünden, hüzünlü ama duygu sömürüsüne kaçmayan.

Genç bir İsrailli, geçmişini tümden silmek için Paris'e kaçar ve İbranice'yi ağzından kaçırmamaya, kendini Fransızca'ya gömmeye çalışır. Bir kimliği reddetmenin öfkesi, tedirgin ve çırpınan bir tempoda.

Savaştan kaçan bir Tamil askeri, sahte bir aileyle Paris banliyösüne yerleşir ve orada başka bir şiddetin ortasına düşer. Yeni bir hayatın çatlaklarından eski savaş sızar.

On dokuzuncu yüzyıl sonunda, İsveç'ten Danimarka'ya göçen yaşlı bir adam ile oğlu bir çiftlikte ağır bir yoksulluğa katlanır. Kar ve toprak arasında, bir çocuğun daha iyi bir hayata uzanışı.

Afgan bir çocuk ile genç bir akrabası, Peşaver'den Londra'ya kaçak yollarla, kamyon kasalarında tehlikeli bir yolculuğa çıkar. Çıkıntısız, sarsak bir gerçekçilikte, göçün acımasız yüzü.

Yeni gelen bir göçmen ailesi, geçici barakadan çıkmak için sistemi kendi silahıyla vurmayı öğreniyor. İsrail'in kendine güldüğü ilk film.

1946 Tel Aviv'inde Mısır'dan gelen bir aile, savaşın ve yeni ülkenin arasında yaşamayı öğreniyor. Yönetmenin kendi çocukluğundan.

Öğretmeni ölen sınıfa Cezayirli bir mülteci atanır. İkisinin de yası var, ikisi de konuşamıyor.

Fransızcası zayıf, temizlik işlerinde çalışan Faslı bir anne, kızlarına yetişmeye çalışıyor. Not defterine Arapça yazıyor.

New York'a okumaya giden bir kız ile kaba saba bir garson arasında yavaş yavaş kurulan bir şey. Göçmen melodramının en zarifi.

New York'ta üç Çinli kadın — biri anakaradan, biri Tayvan'dan, biri Hong Kong'dan. Üç ayrı Çin bir masada.

Anakaradan Hong Kong'a gelen iki göçmen on yıl boyunca birbirini kaçırıyor. Devir teslimin arifesinde çekildi.

Anakaradan gelip Hong Kong'da çalışan bir kadın, memleketine döndüğünde artık oraya ait değil. İki şehir, iki hayat.


