Etiketler
endüstriyel

Lynch'ten, kâbusla rüya arasında geçen bir babalık dehşeti. Anlamak için değil, hissetmek için bir film.

Antonioni'den, endüstriyel bir dünyada bir kadının yabancılaşması. Renkli, soğuk, öncü.

Bir adamın bedeni metale dönüşür. Siyah beyaz, çılgın, endüstriyel bir kâbus.

Zola'dan: bir makinist, kalıtsal bir öfke ve bir tren. Renoir kara filmi Amerika'dan önce kuruyor.

Bir fabrika işçisi, verimlilik makinesine dönüşmüş biri, çöküyor. Petri sınıf öfkesini gürültüyle, terlemeyle, bağırarak çekiyor.

On dokuzuncu yüzyıl Łódź'unda üç arkadaş fabrika kuruyor. Wajda kapitalizmin doğuşunu kan ve duman içinde çekiyor.

Sovyet sanayileşmesinin sesi ve görüntüsü. Vertov'un ses deneyi Chaplin'i bile şaşırtmıştı.

Chaplin makineye karşı. Fabrika sahnesi kapitalizmin en zarif eleştirisi; sonu ise sinemanın en umutlu yürüyüşü.

Japon dönemi altın madenlerinde çalışmaya giden iki kardeş. Zenginlik vaadi çamura dönüşüyor.

Aranan bir öğrenci eylemci, kömür kasabasında sahte kimlikle çalışıyor. 80'ler Kore'sinin yeraltı hâli.

Fransız madeninde patlama olunca, sınırın Alman tarafındaki işçiler kurtarmaya gider.

Bir aile üç yıl boyunca aynı sabahları yaşıyor ve sonra bir karar veriyor. Haneke ilk filminde yüzleri neredeyse hiç göstermiyor.

1897 Lota'sında, dünyanın en büyük kömür madeninin derinliklerinde bir adamın yüreğinde büyüyen büyük bir isyanı anlatan tarihsel emek draması.


