Etiketler
yeni-dalga

Bir hırsız, bir Amerikalı kız ve Paris. Jump cut burada icat edildi; Godard sinemanın kurallarını bir filmde bozdu.

İki adam, bir kadın ve bir soygun planı. Louvre'da koşma sahnesi ve Madison dansı — Godard'ın en neşeli filmi.

İki arkadaş ve aynı kadın, yirmi yıl boyunca. Jeanne Moreau'nun köprüde koştuğu sahne Yeni Dalga'nın simgesi oldu.

Bir konser piyanisti barda çalıyor ve geçmişi peşini bırakmıyor. Truffaut türle oynuyor — kara film, komedi ve hüzün aynı sahnede.

Bir kadın yollarda ölür ve film onu geriye doğru anlatır. Varda acımıyor, açıklamıyor — sadece özgürlüğün bedelini gösteriyor.

Amerikan sinemasının kırılma noktası. Şiddeti güzelleştirdiği için değil, sonuçlarını gösterdiği için sarsıcı — final sahnesi 1967'de seyirciyi dondurmuştu.

Paris'ten köyüne dönen genç adam, çocukluk arkadaşını içkiye yenik bulur. Yeni Dalga'nın ilk uzun metrajı sayılır — ve hiç parlak değildir.

Paris'te bir dükkânda çalışan dört kız, akşamları başka bir hayat hayal eder. Chabrol onları güldürerek izletir, sonra tek bir sahneyle her şeyi karartır.

Ordudan atılan Antoine Doinel, otel kâtipliğinden dedektifliğe savruluyor. Truffaut'nun en hafif, en kırılgan filmi.

Devlet konutlarında bir baba, oğlunun okumasını her şeyin üstünde tutuyor. Hong Kong Yeni Dalgası'nın en kişisel filmi.

Japon bir foto muhabiri savaş sonrası Vietnam'a gider ve gösterilenle gerçek arasındaki farkı görür. Hui'nin Vietnam üçlemesinin sonu.

Hong Konglu bir kadın, çocukluğunun anakara köyüne dönüyor. İki dünyanın karşılaşması, siyaset olmadan.

Ücra bir dağ köyünde babasız bir çocuk, yalnız bir avcının kanadı altına girer; adam ona yaşamayı öğretmeye soyunur. Kazak Yeni Dalgası'nın kurucularından, yalın ve şiirsel bir büyüme öyküsü.

Sovyet sonrası Kazakistan'ın eşitsizliği ve yozlaşması içinde savrulan içine kapanık bir felsefe öğrencisi, şiddet dolu bir edime ve ardından gelen suçluluğa sürüklenir. Omirbayev'in Suç ve Ceza'yı Bresson'vari yeniden okuyuşu.

Astana'da, kendinden çok yaşlı bir adamla evli güzel ve genç bir kadın, felaketle biteceğini sezdiği bir tutkuya kapılır. Omirbayev, Anna Karenina'yı çağdaş Kazakistan'a çetin bir sadelikle taşır.

Bir yönetmen, hasta annesini ziyarete gider; yolculuğuna kaygılı düşler ve mesleğine dair düşünceler gölge düşürür. Kazakistan'ın önde gelen minimalistinden sessiz, meta-sinematik bir yol filmi.

Bir öğretmenin bir çocuğu öldürmesi, kuşaklar boyu sürecek bir intikam arayışını başlatır; bir oğlan yalnızca bu hesabı görmek için yetiştirilir. Anatoli Kim imzalı, resimsi ve arketipsel bir destan.

Kardeşi hapisteyken, köylü bir adam hamile yengesine bakmak zorunda kalır. Kazak Yeni Dalgası'nın kurucularından, sade dilli bir taşra draması.

Issız Kazak ovalarında, kaderleri ters düşmüş iki âşığın hikâyesi. Yeni Dalga yönetmeni Amir Karakulov'dan yalın, ağıtsı bir aşk filmi.

Yaşlı bir demiryolu işçisinin uzaklardaki güzel bir gölle ilgili masallarına kapılan üç köylü çocuk, oraya ulaşmak için yola çıkar. Aprimov'un, yetişkin dünyasının donanımına karşı kurulmuş bir çocukluk masalı.


