Etiketler
jafar-panahi-vari

Birbirine bağlanan kadın hikâyeleri, hepsi bir kapıya çarpıyor. Panahi İran'da kadın olmayı bir dizi kapalı kapı olarak çekiyor; ülkesinde yasaklandı.

Panahi taksi şoförü oluyor ve Tahran'ı gezdiriyor. Yasağın altından geçmenin en zarif yolu; Berlin'de Altın Ayı aldı.

Film yapması yasaklanan bir yönetmen, evinde filmini anlatıyor. Bir pastanın içine saklanıp Cannes'a kaçırıldı — sinemanın en cesur eylemlerinden.

Yedi yaşında bir kız, bayram için bir balık almak istiyor. Panahi'nin ilk filmi; kaybolan bir banknot bir çocuğun bütün dünyası oluyor.

Sınır köyünde çekim yapan bir yönetmen ve bir fotoğrafın yarattığı kriz. Panahi bu filmi çektikten sonra hapse girdi.

Futbol maçına girmek isteyen kızlar, erkek kılığında. Panahi yasağı komediye çeviriyor ama gülerken canınız yanıyor.

Bir video, bir yolculuk ve köye varınca değişen kurallar. Panahi kendi varlığını gizlemiyor; film hem bir arama hem de sinemanın kime ne söz verdiğine dair bir sorgulama olarak ilerliyor.

Bir kuryenin kapıdan içeri alınıp alınmaması, filmin bütün sınıf meselesini taşıyor. Panahi öfkeyi patlama olarak değil birikme olarak çekiyor; kamera adamı takip ederken şehir ona sürekli sınırını hatırlatıyor.

Perdeler kapalı, köpek yasak, ev bir sığınak olmaktan çıkıp bir hücreye dönüşüyor. Panahi ile Partovi kurmacayı yarıda bozup kendi varlıklarını içeri alıyorlar; yasak burada anlatılan değil, filmin biçimine geçen bir şey.


