Etiketler
geçmiş

Eggers'tan, 17. yüzyıl New England'ında bir ailenin dini paranoyası. Atmosferik, tekinsiz, sarsıcı.

Bir cadı, bedenden bedene geçerek insan olmanın ne demek olduğunu öğrenir. Korku filmi kılığında, şaşırtıcı derecede şefkatli bir şiir.

Ti West'ten, bir katilin kökenini anlatan renkli, teatral bir korku. Stilize, sarsıcı, benzersiz.

Kokuyu görüntüyle anlatmak imkânsızdır — bu film denemekten çekinmiyor. Bir katilin mükemmel esansı ararken düştüğü çukur.

İki sihirbaz, birbirlerini yok edene dek numaralarının sırrını kovalar. Nolan filmi de bir illüzyon gibi kuruyor: dikkatle izleyin.

Savaştan dönen savruk bir adam, karizmatik bir liderin yörüngesine girer. Paul Thomas Anderson iki dev performansı birbirine sürtüyor.

Bir dedektif, sıradan bir sadakat davasının bir şehri çürüten bir sırra açıldığını görür. Polanski'nin finali umudu tümden söndürür.

Bir petrol adamının açgözlülükle çürüyüşü. Anderson'dan devasa, sarsıcı bir Amerikan trajedisi.

Mozart'ın dehası ve onu kıskanan bir rakibin yıkımı. Görkemli, trajik, unutulmaz bir başyapıt.

İngiliz ressam Turner'ın son yılları, hem görkemli hem huysuz. Mike Leigh ışığı, tıpkı Turner gibi, filmin gerçek konusu yapıyor.

Bir seri katili değil, onu çözmeye çalışanların takıntısını anlatan, saplantının serinkanlı anatomisi.

Visconti'den, çöken bir aristokrasinin görkemli, melankolik destanı. Görsel şölen, zamansız.

1960'lar Tayvan'ında bir gencin aşkı ve şiddeti. Dört saatlik, sabırlı, kusursuz bir başyapıt.

Bir suikastçı kadın, öldürmesi emredilen adamın karşısında tereddüde düşer. Hou Hsiao-hsien wuxia'yı yavaşlatıp bir ipek resme çeviriyor.

17. yüzyıl Japonya'sında iki Cizvit rahibin inanç sınavı. Scorsese'den ağır, sorgulayan, güçlü.

Kobayashi'den, bir samurayın onur ve ikiyüzlülük üzerine sarsıcı hesaplaşması. Kusursuz kurgulu bir başyapıt.

İki yüzyıllık bir vampir, ölümsüzlüğün yükünü ve yalnızlığını anlatır. Jordan gotik tutkuyu ve kederi aynı kadifeye sarıyor.

Oğlu kaybolan bir anne, polisin ona başka bir çocuğu vermeye çalışmasıyla çıldırma noktasına gelir. Gerçek bir olaydan; Jolie annelik öfkesini çıplak taşıyor.

18. yüzyılda bir adamın yükselişi ve düşüşü, tablo gibi kadrajlarla anlatılır. Her sahne, yalnızca mum ışığıyla aydınlatılmış bir yağlıboya gibi.

İki çocuğun gözünden bir ailenin sıcaklığı, kaybı ve büyüsü. Bergman'ın en cömert, en otobiyografik filmi — bütün bir yaşamın özeti gibi.


