Etiketler
ruhani

Bir ailenin hikâyesi, evrenin doğuşuyla iç içe geçer. Malick'in görkemli, dua gibi filmi.

Tek kelime bile edilmeden, kıtadan kıtaya dolaşan görsel bir tören. İnsanın, doğanın ve inancın sözsüz bir haritası.

Shepitko'dan, savaşta iki partizanın ahlaki ve ruhsal sınavı. Karlı, sarsıcı, kutsal bir yoğunlukta.

Bir Mennonit topluluğunda evli bir adam, yasak bir aşkla sarsılır. Reygadas gündoğumuyla açıp günbatımıyla kapatıyor — arada bir mucize.

İsa'yı kuşkuları, korkuları ve arzularıyla, bir insan olarak tasavvur eden cesur bir yorum. Skandal yarattı; Scorsese'nin inancıysa filmin her karesinde.

Dreyer'den, yakın planların ve acının sessiz sineması. Joan'ın yargılanışı, yüzlerle anlatılan bir başyapıt.

Bir adam, dünyayı kurtarmak için Tanrı'yla bir pazarlık yapar. Tarkovski'nin son, tefekkür dolu başyapıtı.

Dreyer'den, inanç ve mucize üzerine sarsıcı, aşkın bir başyapıt. Sabırlı, sade, sonu unutulmaz.

Apichatpong'dan, ölüm ve reenkarnasyon üzerine büyülü, sakin bir başyapıt. Rüya gibi, ruhani, benzersiz.

Amazon'da bir şaman ve iki farklı yüzyıldan iki bilim insanı. Siyah beyaz görüntü ve sömürgeciliğin kayıp hafızası; Kolombiya'nın ilk Oscar adayı.

Bir yankesicinin elleri, bir metro vagonu ve suçun kendisi bir zanaat olarak. Bresson oyunculuğu reddediyor — ve bu yüzden gerçek.

Bir eşeğin hayatı, elden ele. Bresson insanlığın zulmünü bir hayvanın gözünden gösteriyor; sinemanın en yıkıcı filmlerinden biri sayılıyor. Godard "dünya iki saatte bu filmde" demişti.

Genç bir papaz, kimsenin inanmadığı bir köyde. Bresson yüzleri değil elleri çekiyor; inanç burada bir zafer değil, bir yorgunluk.

Bir manastır, çalınan bir sutra ve dağlarda üç saatlik bir arayış. King Hu wuxia'yı budist tefekküre çeviriyor; Cannes'da ödül aldı.

Ingrid Bergman bir volkan adasında, hiç anlamadığı bir hayatın içinde. Rossellini'yle evliliği bu filmle başladı ve skandal oldu.

Marksist ve ateist bir yönetmenin çektiği İncil filmi — ve Vatikan bile beğendi. Amatör oyuncular, çıplak kaya, hiç süs yok.

Bir yabancı burjuva ailesine gelir ve hepsini dönüştürür. Pasolini burjuvaziyi cinsellikle çözüyor; Terence Stamp neredeyse hiç konuşmuyor.

Miyazaki'nin en sert filmi. Doğa ile insan arasında kimse tam haklı değil; kan var, öfke var ve kolay bir çözüm yok.

Göl ortasında bir tapınakta bir usta ve bir çocuk, dört mevsim boyunca. Kim Ki-duk şiddeti ve huzuru aynı sudan çıkarıyor.

Mali'de bir baba ve oğlu, büyü ve kader üzerinden çatışıyor. Cissé Afrika mitolojisini görsel bir dile çeviriyor; Cannes'da ödül aldı.


