Etiketler
tsai-vari

Taipei'de birbirine dolanan gençlerin başıboşluğu ve sessiz öfkesi. Tsai Ming-liang ilk filminden itibaren şehrin yalnızlığını çekiyor.

Tsai Ming-liang'dan, kapanan bir sinemanın son gecesinin melankolik şiiri. Sessiz, yavaş, dokunaklı.

Tsai Ming-liang'dan, bir ailenin yabancılaşması ve gizemli bir hastalık. Yavaş, klostrofobik, sarsıcı.

Tsai Ming-liang'dan, bir salgın sırasında iki komşunun tuhaf bağı. Sürreal, yağmurlu, müzikal, benzersiz.

Üç kişi, boş bir daire, neredeyse hiç diyalog. Tsai yalnızlığı fiziksel bir mesele yapıyor; final sahnesindeki ağlama uzun ve gerçek.

Babası ölen bir çocuk Paris'teki bir kadınla saat farkı üzerinden bağ kuruyor. Tsai'nin en şefkatli filmi.

Bir baba ve iki çocuğu, Taipei'nin harabelerinde. Son sahne on dört dakika sürüyor ve neredeyse hiçbir şey olmuyor — sinemanın sınırı.

Hasta bir adam ve genç bir masör, Bangkok'ta. Tsai'nin en çıplak filmi: neredeyse hiç diyalog, altyazı bile yok. Masaj sahnesi yirmi dakika sürüyor ve filmin bütün duygusu orada.


