Etiketler
hayret

İki kız kardeş, kırsalda büyülü orman ruhlarıyla tanışır. Miyazaki'nin en saf, en sıcak filmi.

Miyazaki'den, bağımsızlığını arayan genç bir cadının tatlı hikâyesi. Sıcak, büyülü, güzel.

Bir balık kız, insan olmak isteyince deniz ile kara arasındaki denge bozulur. Miyazaki elle çizilmiş dalgalarıyla bir çocuk masalını suyla dolduruyor.

Ermeni dağlarında insan, hayvan ve doğa. Peleshian montajı bir müzik gibi kullanıyor; diyalog yok, sadece ritim.

Bir halının içinden çıkan bir kız ve kaçamadığı bir aşk. Makhmalbaf rengi bir anlatı aracı yapıyor; İran sinemasının en görsel filmi.

Miyazaki'nin en sert filmi. Doğa ile insan arasında kimse tam haklı değil; kan var, öfke var ve kolay bir çözüm yok.

Kirlenmiş bir dünyada zehirli orman ve barışı arayan bir prenses. Miyazaki'nin ekolojik düşüncesi burada başlıyor; Ghibli bu filmden doğdu.

Pocahontas efsanesi, Malick'in elinde bir doğa şiirine dönüşüyor. Sömürgeciliğin başlangıcı, cennetin kaybı olarak.

Boşanmış bir ailenin ortanca çocuğu ve bir uzaylı. Spielberg kamerayı çocuk yüksekliğinde tutuyor — bu yüzden yetişkinlerin yüzünü görmüyoruz.

Spielberg'in uzaylıları tehdit değil, davet. Beş notalık melodi ve o son buluşma — bilimkurgunun en umutlu anı.

Bir kayık, bir çocuk, bir kaplan ve okyanus. Ang Lee inancı kanıtlamaya çalışmıyor — sadece hikâye anlatmanın neden var olduğunu soruyor.

Kaçak bir çocuk, bitmeyen yağmurun altındaki Tokyo'ya düşer ve bulutları aralayabilen bir kızla tanışır. Yerinde durmayan bir şehre — ve gökyüzüne — karşı ilk aşk.

Kaçak bir mahkûm okula doğru geliyor ve çocukluğun büyülü dünyası ilk kez gölgelenir. Daha karanlık, daha vahşi, ürperti dolu.

Sessiz bir şapkacı, yaşlılığa lanetlenir ve savaş yaklaşırken bir büyücünün yürüyen, hırıldayan evine sığınır. Şefkatli ve tuhaf.

Ölmekte olan bir babanın hayatı abartılı masallara dönüşür; oğul ise efsanenin altındaki adamı arar. Anıyla masalın birbirine karışmakta ısrar ettiği yer.

Bilgisayar efektinin sinemayı devraldığı an. Ama en iyi sahnesi hâlâ bir bardaktaki suyun titremesi.

Apollo görevlerinin gerçek görüntüleri, oraya gitmiş insanların anlatımıyla tek bir yolculuğa dönüştürülür.

Kırk yıl boyunca açlığı, savaşı ve göçü fotoğraflayan Sebastião Salgado'nun arşivi; sonunda objektifini insandan toprağa çeviriyor.

Siyam ormanında bir ailenin hayvanlarla ve ormanla geçen yılı; belgesel ile kurmaca arasındaki sınır burada henüz çizilmemiş.

Çocuk macerasının içine bir sinema tarihi dersi yerleştirilmiş ve ikisi birbirini bozmuyor. Scorsese üç boyutu derinlik gösterisi için değil, mekanizmaları görünür kılmak için kullanıyor: çark, zincir, makara. Film, kaybolmuş bir yönetmene borç ödüyor.


