Etiketler
wuxia

Bir suikastçı kadın, öldürmesi emredilen adamın karşısında tereddüde düşer. Hou Hsiao-hsien wuxia'yı yavaşlatıp bir ipek resme çeviriyor.

Aynı suikast hikâyesi beş kez, beş farklı renkte anlatılıyor. Zhang wuxia'yı resme çeviriyor; bambu ormanı sahnesi efsanevi.

Bir handa toplanan taraflar ve gelen infazcılar. King Hu gerilimi mekânla kuruyor — tek bir binada bütün bir savaş.

Bir kadın kılıç ustası, bir han ve kötü adamlar. King Hu wuxia'yı dans gibi kurguluyor; Cheng Pei-pei bir ikon oldu.

Bir manastır, çalınan bir sutra ve dağlarda üç saatlik bir arayış. King Hu wuxia'yı budist tefekküre çeviriyor; Cannes'da ödül aldı.

Kılıç ustalığı, bastırılmış aşk ve uçan dövüşler. Ang Lee wuxia'yı Batı'ya açtı ama filmin kalbi iki kadının hikâyesi.

Bir savaşçı, kendisini ordusuna götürsün diye güzel bir isyancıyı hapisten kaçırır ama burada hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Renk, özlem ve harekete geçmiş ihanet.

Neredeyse bütün palet griye indirilmiş; kan dışında renk yok. Zhang bu kısıtı bir gösteriye çevirmiyor, iktidar oyununun kendisine bağlıyor: kim gerçek, kim yerine geçen, görüntü bunu sürekli bulanıklaştırıyor.


