Sinema Dünyaları
LAUGHING IN THE DARK
Kara mizah bir tür değil, bir tavır
Ağlamak yerine gülmeyi seçmiş filmler. Absürt, acımasız ve çoğu zaman haklı. Burada kara mizah bir tür değil, dünyaya bakma biçimi.
Politik Kahkaha
Doğrudan söylenemeyeni gülerek söylemek.

Yirmi dört kişi, bir kampanya ve bir konser; ülke kendini eğlendirirken dağılıyor.

Kasabaya bir ip cambazı geliyor; üç orta yaşlı adam hayatını sorguluyor, kısa süreliğine.

Devrimden kaçan general Hollywood'da figüran; tarih ucuz bir kostüme dönüşüyor.

Boşanmasını iptal ettirmek isteyen kadın bütün bir bürokrasiyi yerinden oynatıyor.

Modern ev insanı yutuyor; Tati hiçbir şey söylemeden hepsini eleştiriyor.

Yuvası yıkılan rakunlar şehirle savaşıyor; komedi giderek bir ağıta dönüşüyor.

İranlı radyocu bir rock efsanesini bekliyor; sürgün mizahı beklemekten doğuyor.

Sahte belgesel, gerçek müzisyenler; her şey ciddi bir yüzle uyduruluyor.

Sahilde Afrikalı bir gençle karşılaşan aile; korku kısa sürede ırkçılığa dönüşüyor.

Budapeşte'nin çingene mahallesi petrol buluyor; animasyon her şeyle dalga geçiyor.

Sömürgedeki Fransızlar savaşı duyunca oyun oynar gibi cepheye gidiyor.

Bir at şapkayı yiyor ve bütün düğün alayı şehre dağılıyor.

Uzaya terk edilen astronot mutantlarla dönüyor; çizgi hiçbir kuralı tanımıyor.
Suç Komedisi
Planlanan her şeyin ters gittiği, ölümün bile gülünç olduğu filmler.

Bir aile bir eve sızıyor; komedi yerini dehşete tam ortada bırakıyor.

İki dolandırıcı, sürekli birbirini kandırıyor; kim kimi çalıyor belli değil.

Kaleye sığınan iki yaralı gangster ve tuhaf bir çift; kimse kimseye hükmedemiyor.

İşten çıkarılan adam rakiplerini tek tek eliyor; kariyer bir cinayet planına dönüşüyor.

Kaçan âşıklar ve peşlerindeki kiralık katiller; şiddet fazla renkli, fazla şen.

Ünlü bir suçluya benzediği için ona dönüşen sıradan memur.

Karısından kurtulmak isteyen adamın planı, elektrikler kesilince dağılıyor.

Aşkı için her şeyini veren memur; sonunda cezayı bir başkası çekiyor.

Yazar, kadının önceki kocalarının nasıl öldüğünü merak ediyor; gerilim güldürüye kayıyor.

İki kasabın işi kazayla beklenmedik bir malzemeyle açılıyor.
Oyunbaz
Kuralları eğlenerek bozan, biçimiyle şakalaşan sinema.

Şehir devasa bir oyuncak; kimse kahraman değil, herkes bir ayrıntı.

Yurt bulamayan kız bir gece boyunca hırsızlar ve polislerle dolaşıyor; hepsi rüya gibi.

Köye gelen yabancı herkesi kutlamaya ikna ediyor; sebep kimsenin umurunda değil.

Bunalan ev kadını göçmen barında yeni bir hayat buluyor; her şey raydan çıkıyor.

Çocuk programının kostümlü oyuncuları, yapımcı ölünce sette mahsur kalıyor.

Shakespeare uyarlaması olmayı reddeden bir uyarlama; film kendisiyle dalga geçiyor.

Savaşta ailesini kaybeden üç genç, deliliği bir hayat biçimi olarak seçiyor.

Bir film başka bir filmin içinde bitiyor; ülke uykuya dalıyor.

İki işçi hurdaya çıkan tramvayı çalıp yolcu taşımaya başlıyor.

Boşaltılmış kasabayı akıl hastanesindekiler devralıyor; savaş dışarıda kalıyor.

Babalarının cenazesi için köye dönen üç kardeş; yas komediye teslim oluyor.

Kurumdakiler yönetimi ele geçiriyor; isyan hem gülünç hem korkutucu.


