Ölmekte olan bir kadın ve tuhaf bir çocuk, kırsal bir cennete zehrin sızdığı günü parça parça yeniden kurar. Llosa, Samanta Schweblin'i annelik, mesafe ve göremediğimiz şeyler üzerine yavaşça sıkılan bir dehşete uyarlar.
A dying woman and a strange boy reconstruct, in fragments, the day a poison entered a rural idyll. Llosa adapts Samanta Schweblin into a slow tightening of dread about motherhood, distance and the things we cannot see.
Una mujer moribunda y un niño extraño reconstruyen, en fragmentos, el día en que un veneno entró en un idilio rural. Llosa adapta a Samanta Schweblin en una lenta opresión sobre la maternidad, la distancia y lo que no podemos ver.
