Ülke odası
Finlandiya
Az konuşur, çok dayanır.
Bir ülke şikâyet etmemeyi öğrenirse sineması ne anlatır?
Fincede bir kelime var: sisu. Karşılığı yok.
Kabaca "yenildiğini bildiğin hâlde devam etmek" demek.
Kaurismäki'nin filmlerinde kimse duygusunu söylemez.
Bir adam işini kaybeder ve yüzü değişmez. Bir kadın terk edilir ve ağlamaz. İki kişi âşık olur ve bunu birbirine söylemez — biri diğerine bir sandviç uzatır. Bu bir üslup değil. Bu ülkede insanlar böyle konuşuyor.
Finlandiya altı yüz yıl İsveç'e, yüz yıl Rusya'ya bağlı kaldı. 1917'de bağımsız oldu ve yirmi iki yıl sonra savaşa girdi. Kışın gün ışığı beş saat, kuzeyde hiç doğmuyor. Bu koşullarda bir dil kuruldu ve o dilde şikâyet etmek yok.
Sinema iki uçtan geliyor. Bir uçta Teuvo Tulio var: kırklarda aşırı melodram çekti, kadınlar bağırdı, müzik şişti, her şey abartıldı. Sonra unutuldu ve doksanlarda yeniden keşfedildi.
Devamını oku
Öteki uçta Kaurismäki: hiçbir şey abartılmıyor, kimse bağırmıyor, kadraj sabit. İkisi de aynı şeyi anlatıyor — kaybetmeyi. Yalnız birinde ses var, ötekinde yok.
Aradaki filmler de aynı şeyi yapıyor. Beyaz Ren Geyiği'nde bir kadın kuzeyde yalnız kalıyor. Olli Mäki bir boks maçını kaybediyor ve bu iyi bir şey oluyor. Sisu'da bir adam ölmeyi reddediyor.
Fin sineması yenilgiyi bir son olarak görmüyor. Devam etmenin bir biçimi olarak görüyor.
Zincir

The Way You Wanted Me
Bir kız köyden şehre gidiyor ve düşüyor. Tulio melodramı sonuna kadar kullanıyor — müzik, yağmur, bakışlar. Sonra kırk yıl unutuldu.

The White Reindeer
Lapland'da bir kadın büyücüye gidiyor ve geceleri beyaz bir ren geyiğine dönüşüyor. Sami folklorundan çekildi ve Cannes'da ödül aldı.

The Diary of a Worker
Bir fabrika işçisi ve bir evlilik. Jarva Fin Yeni Dalgası'nın merkezindeydi ve işçi hayatını süslemeden çekti. On yıl sonra bir araba kazasında öldü.

The Earth Is a Sinful Song
Lapland'da bir köy, bir kız ve bir ren geyiği çobanı. Mollberg profesyonel olmayan oyuncularla çalıştı ve film Finlandiya'da büyük tartışma yarattı.

Shadows in Paradise
Bir çöpçü ve bir kasiyer. Konuşmuyorlar, gülümsemiyorlar, birbirlerine bakmıyorlar. Kaurismäki'nin işçi üçlemesi burada başlıyor.

Ariel
Bir madenci işini kaybediyor, babası intihar ediyor, adam güneye gidiyor. Yetmiş iki dakikada bunların hepsi oluyor ve kimse bir şey söylemiyor.

Leningrad Cowboys Go America
Bir Fin rock grubu Amerika'ya gidiyor ve kimse onları anlamıyor. Saçları yirmi santim ve ayakkabılarının burnu da öyle.

The Match Factory Girl
Altmış dokuz dakika ve neredeyse hiç diyalog. Bir kadın kibrit fabrikasında çalışıyor, evde susuyor, sonra bir şey yapıyor. Üçlemenin sonu.

Drifting Clouds
Bir çift aynı anda işsiz kalıyor ve iş arıyor. Kaurismäki bu filmi Matti Pellonpää'ya adadı — oyuncu çekimden önce öldü ve rolü değiştirildi.

The Man Without a Past
Bir adam dövülüyor, hafızasını kaybediyor ve limanda konteynerde yaşamaya başlıyor. Cannes'da Büyük Ödül aldı ve Oscar'a aday oldu — Finlandiya'nın tek adaylığı.

Le Havre
Fransa'da bir ayakkabı boyacısı Afrikalı bir çocuğu saklıyor. Kaurismäki Finlandiya'da çekmiyor ama tavır aynı: kimse duygusunu söylemiyor.

The Fencer
Bir eskrim hocası Sovyet Estonya'sında saklanıyor ve çocuklara ders veriyor. Härö'nün filmi Oscar'a Finlandiya adına gönderildi.

The Happiest Day in the Life of Olli Mäki
1962'de bir boksör dünya şampiyonluğu için dövüşüyor ve kaybediyor. Ama film maçı değil o günlerde âşık oluşunu anlatıyor. Cannes'da Un Certain Regard'ı kazandı.

Compartment No. 6
Moskova'dan Murmansk'a giden bir trende iki yabancı. Kuosmanen Cannes'da Büyük Ödül aldı — Kaurismäki'nin on dokuz yıl önce aldığı ödül.

Sisu
1944'te Lapland'da bir adam altın buluyor ve Naziler onu öldürmeye çalışıyor. Adam ölmüyor. Filmin adı o kelime ve başında ne demek olduğu yazıyor.

Fallen Leaves
Bir kadın ve bir adam tanışıyor, telefon numarası kayboluyor, tekrar buluşuyorlar. Kaurismäki emekli olduğunu söylemişti ve altı yıl sonra döndü. Cannes'da Jüri Ödülü aldı.
Bu odadaki yönetmenler

