Ülke odası
Peru
Bu ülkede nüfusun önemli bir kısmı Keçuva ya da Aymara konuşuyor ve bu odadaki yirmi yedi filmden altısı bütünüyle o dillerde. Altısının hepsi cine regional — başkentin dışında, yerel parayla, yerel oyuncularla çekilmiş filmler. Lima'da çekilen hiçbir film o dillerde değil.
Bir ülkenin sineması başkentte mi kurulur?
1970 → 2024

The Green Wall
Başkentten ormana göçen bir aile hem doğayla hem bürokrasiyle uğraşıyor. Robles Godoy anlatıyı kronolojik kurmadı ve bu ülkede biçim denemesi onunla başladı.\n\nOn beş yıl sonra bir askeri okulda bir öğrenci ölüyor ve kimse konuşmuyor.

The City and the Dogs
Okul bir ülkenin küçültülmüş hâli ve kod sessizliği koruyor. Vargas Llosa'nın romanından uyarlandı ve Peru sinemasının çağdaş dönemi buradan başlıyor sayılır.\n\nÜç yıl sonra aynı yönetmen Ayacucho'ya gidiyor ve garnizon köye dönüyor.

The Mouth of the Wolf
Sendero Luminoso bulunamıyor ve garnizon köylüleri hedef alıyor. Lombardi iç savaşı ilk kez doğrudan çekti ve kimseyi haklı çıkarmadı.\n\nOn yıl sonra üst sınıf bir genç kendi cinselliğini ailesinden saklıyor.

Don't Tell Anyone
Saklandıkça daha da kayboluyor ve Lombardi bunu bir sınıf meselesi olarak çekti. Lima'nın kapalı dünyası bu filmde ilk kez içeriden görünüyor.\n\nİki yıl sonra bir gazete her gün bulunması gereken bir ceset arıyor.

Red Ink
Genç bir muhabir sarı basında yetişiyor ve öğrendiği şey gazetecilik değil. Lombardi bu filmle Lima dörtlüsünü tamamladı.\n\nİki yıl sonra kamera Ayacucho'ya gidiyor ve Keçuva dilinde çekiyor.

Qarqacha: The Demon of Incest
Bir köy efsanesi bir korku filmine dönüşüyor ve film Lima'nın dağıtım ağına hiç girmiyor. Cine regional bu odaya buradan giriyor.\n\nİki yıl sonra Puno'da insanların yağını çalan bir figürün peşine düşülüyor.

Days of Santiago
Santiago iş, aile ve gündelik hayatın hiçbirine giremiyor. Méndez filmi siyah beyazla çekti ve renk yalnız kafasının içi açıldığında geliyor.\n\nDört yıl sonra bir yazlıkta hiçbir şey yapmayan insanlar var.

Gods
Bir havuz, bir aile, ve kendi kendine yeten kapalı bir dünya. Méndez üst sınıfı eleştirmedi — yalnız içeriden gösterdi.\n\nErtesi yıl And'dan Lima'ya göçmüş bir kadın annesinden aldığına inandığı bir korkuyu taşıyor.

The Milk of Sorrow
Fausta savaşın şiddetini sütle aldığına inanıyor ve o inanç bir hastalık olarak yaşanıyor. Berlin'de Altın Ayı kazandı — bu ülkenin en büyük festival ödülü.\n\nİki yıl sonra yalnız bir kız çocuğu o gün öleceğine karar veriyor.

The Bad Intentions
Seksenlerin şiddeti bir çocuğun iç dünyasından geçiyor ve dışarısı hiç açıklanmıyor. García-Montero korkuyu haber olarak değil, bir çocuğun mantığı olarak çekti.\n\nÜç yıl sonra bir adli ekip toplu mezardan çıkan kemikleri isimlendirmeye çalışıyor.

NN
Bir ceset kimliği belirlenemiyor ve dosya kapanmıyor. Gálvez iç savaşın belleğini bir bürokrasi olarak gösterdi.\n\nErtesi yıl eski bir asker geçmişteki suçuyla yüzleşiyor ve karşısındaki kadın Keçuva konuşuyor.

Magallanes
Kadın İspanyolca konuşmuyor ve o dil engeli filmin en sert sahnesini taşıyor. Del Solar hesaplaşmayı bir mahkeme sahnesine değil bir konuşma denemesine yerleştirdi.\n\nÜç yıl sonra Altiplano'da yaşlı bir çift oğullarını bekliyor.

Eternity
Dört bin metrede iki kişi ve gelmeyen bir oğul. Bütünüyle Aymara dilinde çekilen ilk uzun metraj bu oldu ve yönetmeni kendi köyünde, kendi diliyle çalıştı.\n\nİki yıl sonra seksenlerde çalınan bir bebeğin izi sürülüyor.

Song Without a Name
Bir kadın bebeğini arıyor ve tek yardım eden bir gazeteci. Melina León babasının ortaya çıkardığı gerçek bir vakayı siyah beyaz çekti.\n\nDört yıl sonra Puno'da bir kızın ölümü köyde bir yargılamaya dönüşüyor.

Yana-Wara
Gelenek ile devlet aynı masada oturmuyor ve kız için kimse gelmiyor. Zincir 1970'te başkentten ormana göçen bir aileyle başladı ve elli dört yıl sonra Aymara dilinde, başkentin hiç uğramadığı bir köyde bitiyor.


