Ülke odası
Filipinler
Filipinler'de sinema tarihi yazılmıyor, kurtarılıyor. Savaştan önce çekilen yüzlerce filmden bugün elimizde bir avuç var; gerisi yandı, çürüdü ya da bir deponun neminde kaldı. Bu odadaki filmlerin bir kısmı ancak son yıllarda restore edildiği için görülebiliyor.
Büyük bölümü elde olmayan bir sinemanın tarihi nasıl yazılır?
Savaş öncesinden kaç film kaldığı sabit bir sayı değil. Geçen kasım bir tane daha bulundu.
Bu odadaki bazı filmlerin afişi var, kopyası yok.
Bir film artık yoksa tarihi de yok mudur?
Devamını oku
Burada restorasyon teknik bir iş değil, tarih yazımının kendisi.
Venedik'te Altın Aslan. Locarno'da Altın Leopar. Akademi'de hiçbir şey.
Ülke binlerce ada. Sinema neredeyse tek şehirde toplandı.
Bu zincir kesintisiz değil. Halkaların arasında kayıp filmler var — sırayı takip ederken bazı yerlerde bir ad, bir yıl ve bir boşluk göreceksin.
1950 → 2022

Genghis Khan
Bir Filipin yapımı Moğol destanı ve Venedik'te gösterilen erken Filipin filmlerinden biri. Conde bunu savaş bittikten beş yıl sonra, ülkenin film arşivi diye bir şeyi yokken çekti.\n\nOn bir yıl sonra ulusal romanın kendisi perdeye geliyor.

Noli Me Tángere
Rizal'in romanı sömürge döneminin en ağır eleştirisiydi ve de Leon onu bir dönem filmi olarak değil bir hesaplaşma olarak çekti. Filmin kopyası uzun süre kayıp sayıldı ve sonradan restore edildi.\n\nDört yıl sonra bir tiyatro oyunu olduğu gibi filme alınıyor.

A Portrait of the Artist as Filipino
İki kız kardeş, çürüyen bir konak, ve savaş öncesi Manila'nın son günleri. Avellana bir tiyatro oyununu olduğu gibi filme aldı ve o Manila birkaç yıl sonra gerçekten yok oldu.\n\nOn yıl sonra sıkıyönetim ilan edilmiş oluyor ve kamera taşradan gelen bir gencin peşine düşüyor.

Manila in the Claws of Light
Julio nişanlısını arıyor ve şehir onu her gün biraz daha aşağı çekiyor. Sıkıyönetimin üçüncü yılında çekildi ve yoksulluğu bu kadar doğrudan gösteren başka film yoktu.\n\nErtesi yıl aynı yönetmen gecekondudaki bir eve giriyor ve çıkmıyor.

Insiang
Bir anne, bir kız, ve eve giren genç bir adam. Insiang'ı kimse korumuyor ve o korumayı kendisi kuruyor — film Cannes'da Yönetmenlerin On Beş Günü'nde gösterildi.\n\nÜç yıl sonra biri kamerayı kendi hayatına çeviriyor ve bir gişe filmi çekmiyor.

Perfumed Nightmare
Bir köy şoförü Amerikan uzay programına hayran ve Paris'e gidiyor. Tahimik filmi kendi parasıyla, süper sekiz milimetrede, yıllara yayarak çekti — Berlin'de FIPRESCI ödülü aldı.\n\nBir yıl sonra kamera Manila'nın gecesine giriyor ve altı hayatı aynı anda izliyor.

Manila by Night
Bir gece, altı hayat, ve hiçbiri diğerini tanımıyor. Sansür kurulu filmin adını değiştirtti ve sahneler kestirdi — Manila'nın gecesi resmî olarak var olmamalıydı.\n\nErtesi yıl bir aile kendi evinden çıkamıyor.

Kisapmata
Emekli bir polis, evli bir kız, ve kapıları içeriden kilitli bir ev. De Leon gerçek bir cinayetten yola çıktı ve otoriteyi bir aile içinde gösterdi.\n\nErtesi yıl bir köyde mucize duyuluyor ve otobüsler geliyor.

Himala
Elsa mucizeyi istemedi ve kasaba onu önce aziz sonra sahtekâr ilan etti. Bernal inancı değil, inancın etrafında kurulan ekonomiyi çekti.\n\nAynı yıl bir üniversite locasında yeni üyeler kabul ediliyor.

Batch '81
Bir kardeşlik, bir kabul töreni, ve giderek artan şiddet. De Leon sıkıyönetim düzenini bir üniversite locasının içinde kurdu ve kimse dışarıyı adlandırmadı.\n\nİki yıl sonra bir öğrenci okulu bırakıp hayran olduğu adamın evine yerleşiyor.

Bona
Bona karşılıksız hizmet ediyor ve film bu bağlılığı hiç açıklamıyor. Sıkıyönetim iki yıl sonra bitecek ve Brocka'nın bu dönemdeki son büyük filmi bu.\n\nOn dört yıl sonra ulusal kahraman ilk kez gişe ölçeğinde anlatılıyor.

José Rizal
Üç saat, bir dava, ve idama giden son günler. Dönemin en pahalı Filipin yapımıydı ve yönetmeni bu ülkenin en tanınan kadın yönetmenlerinden biri oldu.\n\nOn yıl sonra dijital kamera ucuzluyor ve bir aile eski bir sinema salonunu işletiyor.

Serbis
Salonda film dışında başka şeyler oluyor ve kamera hiçbir yerde durmuyor. Mendoza bu filmle Cannes ana yarışmasına girdi ve bağımsız dalga dışarıda görünür oldu.\n\nAltı yıl sonra bir cinayet işleniyor ve yanlış adam hapse giriyor.

Norte, the End of History
Dört saat boyunca iki hayat paralel ilerliyor — biri hapiste, biri dışarıda ve suçlu. Diaz Dostoyevski'yi kuzey Luzon'a taşıdı ve süreyi adaletsizliğin ölçüsü yaptı.\n\nErtesi yıl bir general bağırıyor ve kimse dinlemiyor.

Heneral Luna
Filipin-Amerikan savaşı bir generalin öfkesi üzerinden anlatılıyor ve düşman kendi ülkesinden çıkıyor. Film beklenmedik bir gişe başarısı yaptı ve tarih filmi tekrar mümkün oldu.\n\nYedi yıl sonra bir gazeteci ve bir mahkûm aynı düzenin iki ucunda duruyor.

On the Job: The Missing 8
Hapisten çıkarılıp cinayet işletilen bir düzen ve onu yazmaya çalışan bir gazeteci. Zincir 1950'de arşivsiz bir ülkede başladı ve yetmiş iki yıl sonra kaydı tutmanın kendisi bir mesele olarak bitiyor.
Bu odadaki yönetmenler


