
Almanya · 1885–1967
G.W. Pabst
Avrupa'da ve Amerika'da sahne oyuncusu ve tiyatro yönetmeni olarak çalıştıktan sonra sinemaya geçti.
Pabst Weimar sinemasının dışavurumcu gölgelerinden çıkıp sokağa indi. Enflasyon, işsizlik, kuyruklar, kiralık odalar; filmleri kriz yıllarında sıradan insanların nasıl ayakta kalmaya çalıştığını gösteriyordu.
Oyuncuyla kurduğu ilişki onun asıl imzası. En bilinen iki filminde aynı Amerikalı oyuncuyla çalıştı ve onu bir yıldız gibi değil, arzunun ve cezanın merkezindeki bir insan gibi çekti; kamera yüzün üzerinde kalıyor ve seyirci onu yargılamaktan çok anlamaya zorlanıyor.
Sesli sinemaya geçişte savaşı ve dayanışmayı anlattı. Siper filmi kahramanlık değil tükeniş; maden filmi sınırın iki yanındaki işçilerin birbirine yardımı. Kurmaca burada belgeselin sertliğine yaklaşıyor.










