Stüdyonun sipariş ettiği ucuz filmleri çekti ve içlerini tanınmaz hâle getirdi.
Suzuki'ye verilen işler basitti: yakuza filmi, kısa süre, küçük bütçe. O da bu kalıbı alıp içine renk patlamaları, imkânsız kesmeler ve anlamsız güzellikte sahneler koydu.
Mekân onda gerçekçi olmaktan çıkar. Duvar aniden kırmızı olur, bir oda karla dolar, bir dövüş sırasında zemin kaybolur. Seyirci nerede olduğunu bilemez ve bu bilinçlidir.
Bu tavır stüdyoyla arasını açtı ve bir dönem film çekemedi. Sonradan dönüşü ise daha da serbest oldu; artık kimse ondan tür filmi beklemiyordu.