Journal
Kirli Eller
Altmış yıl boyunca aynı soruya döndü: hüküm veren el hiçbir zaman temiz çıkıyor mu?
Bir adam düşünün.
Altmış yıldır kamera önünde ve arkasında.
Hep aynı meseleyle uğraşıyor.
Bir kez bile temiz çözemedi.
Clint Eastwood'un filmlerinde hep biri bir şeyin hesabını görür.
Ama o hesap hiçbir zaman temiz kapanmaz.
Elinde kalır.
Bulaşır.
Genç Eastwood bir polis oynadı.
Dirty Harry.
Kural tanımayan, mahkemeyi küçümseyen, kendi hükmünü kendi veren bir adam.
O yıllarda bu bir kahramanlık gibi görünüyordu.
Sistem çürükse...
Adam kendi eliyle düzeltirdi.
İlginç olan şu.
Eastwood yıllarca dönüp aynı adama baktı.
Ama her seferinde başka bir yerini kurcaladı.
Sonra Unforgiven geldi.
Dirty Harry'nin tam zıddı gibi görünen bir film.
Artık silah çekmenin kolay olmadığı...
Her kurşunun geride bir ağırlık bıraktığı bir film.
İçinde küçücük bir replik var.
Filmin tamamı sanki onun etrafında dolaşıyor.
Birisi öldürdüğü adam için,
"Hak etmişti."
diyor.
Eastwood'un karakteri duruyor.
"Hak etmek mi?"
"Hak etmenin bununla hiçbir ilgisi yok."
Hak etmek başka şey.
Yapmak başka şey.
İnsan galiba en çok o ikisinin arasındaki boşlukta kayboluyor.
Sonra Mystic River.
Bir baba, kızının katilini bulduğunu sanıyor.
Yanılıyor.
Ama iş işten geçtikten sonra.
Film yalnızca "yanlış adamı öldürdün." demiyor.
Sanki daha acımasız bir şey söylüyor.
Doğru adamı öldürmüş olsaydın bile...
Hiçbir şey düzelmeyecekti.
Ölü çocuk geri gelmeyecekti.
Changeling'de bu kez devlet var.
Bir anne oğlunu arıyor.
Devlet ona başka bir çocuk verip,
"İşte oğlun."
diyor.
Burada sistem yalnızca hata yapmıyor.
Kendi kurduğu yalana da inanıyor.
Eastwood'un filmlerinde ilginç olan hep buydu.
Devletin hükmüne güvenmiyor.
Ama bireyin hükmüne de güvenmiyor.
İnsan bir süre sonra durup düşünüyor.
Geriye güvenilecek ne kalıyor?
Neredeyse doksan yaşında Juror #2'yi çekti.
Bir jüri üyesi, yargıladığı davada asıl suçlunun kendisi olabileceğini fark ediyor.
Altmış yıl geçmiş.
Soru pek değişmemiş.
Kim hüküm veriyor?
Ve hangi hakla?
İlginçtir.
Eastwood yaşlandıkça filmleri daha yavaşlamadı.
Hükümleri yavaşladı.
Bir yönetmen aynı meseleye bir kez döner.
Belki iki.
Eastwood altmış yıl boyunca dönüp durdu.
Çünkü onu ilgilendiren suç değildi.
Hüküm veren eldi.
O el hiçbir zaman temiz çıkmıyordu.
Devletinki de değil.
Seninki de.
Garip olan...
Kanunun eli bile temiz kalmıyordu.
Eastwood bunu hiçbir zaman saklamadı.
Bütün kariyeri boyunca kamerayı o lekenin üzerinde tuttu.
Sanki her filmde aynı şeyi fısıldıyordu.
"Doğru olanı yapmış olabilirsin."
"Şimdi ellerine bak."
Galiba bütün kariyeri o son bakıştan ibaret.




