Etiketler
klasik

Umudunu yitiren bir adama, hiç var olmasaydı dünyanın nasıl olacağı gösterilir. Capra'nın klasiği tatlı değil — karanlıktan geçtiği için ışığı gerçek.

Dört çocuk, bir cesedi bulmak için yola çıkar ve çocukluğun sonuna varır. Reiner, King'in en yumuşak öyküsünü bir hatıra sıcaklığında çekiyor.

Bir avukat baba, ırkçı bir kasabada masum bir adamı savunur — çocuklarının gözünden. Gregory Peck'in vakur sesi, sinemanın ahlaki pusulası oldu.

Kuraklıkta yürüyen bir aile ve bir köpek. Brezilya sinemasının en sert filmi; parlak ışık burada bir işkence.

Savaş sonrası bir harabede karısı, kocası ve eski sevgili. Çin sinemasının en güzel filmi sayılıyor; kırk yıl kayıp kaldı.

Bir kadın geceleri sokakta çalışıp gündüz oğlunu büyütüyor; tek isteği çocuğun okula gitmesi. Şanghay sessiz sinemasının doruğu ve Ruan Lingyu'nun yüzü — söz olmadan her şeyi anlatıyor.

Lang'in dört buçuk saatlik suç destanı. Mabuse hipnozla şehri yönetiyor — Weimar Almanya'sının kaosunun portresi.

Alman destanı, dev setler ve bir ejderha. Lang mitolojiyi anıtsal bir mimariye çeviriyor; Hitler'in en sevdiği filmdi, bu da ayrı bir mesele.

Mabuse akıl hastanesinden suç işlemeye devam ediyor. Naziler filmi yasakladı; Lang ertesi gün Almanya'yı terk etti.

Bir otel kapıcısı üniformasını kaybediyor ve kimliğini de. Murnau tek bir ara yazı kullanmadan hikâyeyi anlatıyor — kamera burada ilk kez gerçekten serbest.

Bir köylü karısını öldürmeye götürür ve şehirde ona yeniden âşık olur. Sessiz sinemanın en güzel filmi sayılıyor; ilk Oscar'ı aldı.

Eğri duvarlar, boyalı gölgeler, sivri açılar. Ekspresyonizmin doğduğu film — ve final seni anlattığın hikâyeden şüphe ettiriyor.

Dreyer'in tek korku filmi. Anlatı neredeyse yok; sis, gölge ve bir tabut sahnesi. Rüya gibi çekilmiş, rüya gibi hatırlanıyor.

Selahaddin ve Haçlı seferleri, Nasır dönemi Mısır'ından bakışla. Devasa bir yapım; Arap milliyetçiliğinin sinemadaki karşılığı.

Bir hırsız, bir Amerikalı kız ve Paris. Jump cut burada icat edildi; Godard sinemanın kurallarını bir filmde bozdu.

Bir senarist, karısı ve Capri'de çekilen bir film. Godard evliliğin çözülüşünü Bardot'nun sırtıyla anlatıyor; Delerue'nün müziği kalp kırıyor.

Godard'ın renkli patlaması: bir kaçış, bir cinayet dizisi ve Akdeniz. Belmondo'nun yüzü maviye boyandığında sinema başka bir şeye dönüşüyor.

İki adam, bir kadın ve bir soygun planı. Louvre'da koşma sahnesi ve Madison dansı — Godard'ın en neşeli filmi.

Bir yankesicinin elleri, bir metro vagonu ve suçun kendisi bir zanaat olarak. Bresson oyunculuğu reddediyor — ve bu yüzden gerçek.

Genç bir papaz, kimsenin inanmadığı bir köyde. Bresson yüzleri değil elleri çekiyor; inanç burada bir zafer değil, bir yorgunluk.


