Etiketler
suçluluk

Suç çoktan işlenmiş; film onun üstünden geçen yılları anlatıyor. Alper kasabayı bir topluluk olarak değil bir suskunluk anlaşması olarak kuruyor: kimse yalan söylemek zorunda kalmıyor, çünkü kimse soru sormuyor. Ortak sorumluluk, tek bir failin peşine düşen anlatılardan çok daha rahatsız edici bir yere varıyor.

Labirentten çıkış aranırken duvardaki çatlaklar geçmişe açılıyor. Ören mekânı psikolojik bir harita gibi kullanıyor: koridor uzadıkça kaçılan şeyin dışarıda değil içeride olduğu anlaşılıyor.

Aile bir kaza sonrası hemen toplanıyor ve konuşulan şey yaralı değil, sorumluluğun kimde kalacağı. Nacar hukuku adalet aracı olarak değil yük dağıtma tekniği olarak gösteriyor; kamera bırakmadığı için seyirci de kararın hangi anda verildiğini kaçırıyor.

Ödenmemiş bir borç, aynı binada yaşayan insanların arasına giriyor ve komşuluk bir anda alacak ilişkisine dönüşüyor. Reyhan meseleyi ahlak dersine çevirmiyor; paranın aile içinde nasıl bir hiyerarşi kurduğunu gösteriyor.

Bir çanta, içinde kimin olduğu bilinmeyen bir para ve dürüstlüğün piyasa değeri. Erdem tempoyu sürekli yükselterek ahlaki tereddüdü fiziksel bir kovalamacaya çeviriyor; adam kaçtıkça kendi ölçüsünü kaybediyor. Para her sahnede bir biçimde var, bu yüzden film bir suç hikâyesinden çok bir iştah çalışması.

Yaşlanan bir kadın, hafızasını kaybederken şiir yazmayı öğrenir. Güzellik ve suçun kırılgan bir dengesi.

Bir rahibe adayı, ailesinin gizli geçmişini keşfeder. Siyah-beyaz, minimalist, kusursuz bir başyapıt.

İki çocuğun yakınlığı bir trajediyle kırılır. Suçluluk ve masumiyet üzerine dayanılmaz derecede narin.

Oppenheimer'dan, katillerin kendi cinayetlerini yeniden canlandırdığı sarsıcı bir belgesel. Rahatsız edici, benzersiz, güçlü.

Lars von Trier'den, kederin dibine inen bir çiftin ormanda çözülüşü. Zorlu, çıplak, bakması güç.

Bir sansürcünün belleği, incelediği video-nasty'lerle bulanmaya başlar. Nerede film bitiyor, nerede o başlıyor?

Bir cerrah, bir çocuğun sessiz talebiyle imkânsız bir seçime zorlanır. Lanthimos ceza tanrısı gibi soğuk, saat gibi kesin.

Bir dinleme uzmanı, kaydettiği bir konuşmanın bir cinayete işaret ettiğine kapılır. Coppola'nın paranoyası bugün her zamankinden yakın.

Paul Thomas Anderson'dan, kesişen hayatların yağmurlu, duygusal mozaiği. Görkemli, ham, sarsıcı.

Bir aileyi izleyen gizemli kasetler, suçluluk ve geçmişi açığa çıkarır. Haneke'den soğuk, çözümsüz, keskin.

Franju'dan, kızını kurtarmaya çalışan bir cerrahın şiirsel dehşeti. Güzel, tekinsiz, zamansız.

Bir cinayet masası şefi bir cinayet işler ve kendini yakalamaya davet eder — dokunulmaz olduğundan emindir. Petri iktidarı ince bir ironiyle deşiyor.

Bir kadın, bir kaza sonrası gerçeklikle bağını yitirir. Martel'den bulanık, tedirgin edici, ustaca.

Cezasını çeken bir adam, taşra sessizliğinde yeniden başlamaya çalışır — tek sırdaşı bir yılan balığı. Imamura'ya ikinci Altın Palmiye'sini getirdi.

Bir ses teknisyeni, bir kaza sesini kaydeder — ve bir cinayet duyduğuna emin olur. De Palma'nın Coppola'ya ve kendi mesleğine yazdığı gerilim.

