Etiketler
para

İlk satıştan sonrası: adam kaç para kaybettiğini öğreniyor ve o bilgiyle birlikte kazma eline geçiyor. Özcan takıntıyı bir karakter özelliği gibi değil bir iş planı gibi gösteriyor; tüneller uzadıkça aile arka plana düşüyor ve toprağın altı yeryüzündeki her şeyden daha gerçek hâle geliyor.

Ölümden sonra geriye kalan şey yalnız yas değil, bir miras ve onun etrafında toplanan insanlar. Kesova aile içi hesaplaşmayı komedinin temposuyla yürütüyor; kimin hangi mevzide durduğu konuşmalar ilerledikçe değişiyor.

Ödenmemiş bir borç, aynı binada yaşayan insanların arasına giriyor ve komşuluk bir anda alacak ilişkisine dönüşüyor. Reyhan meseleyi ahlak dersine çevirmiyor; paranın aile içinde nasıl bir hiyerarşi kurduğunu gösteriyor.

Çalınan bir saat elden ele geçiyor ve her el onu bir sonrakine yaklaştırıyor.

Bir çanta, içinde kimin olduğu bilinmeyen bir para ve dürüstlüğün piyasa değeri. Erdem tempoyu sürekli yükselterek ahlaki tereddüdü fiziksel bir kovalamacaya çeviriyor; adam kaçtıkça kendi ölçüsünü kaybediyor. Para her sahnede bir biçimde var, bu yüzden film bir suç hikâyesinden çok bir iştah çalışması.

Genç bir baba bebeğini satıyor. Dardenne'lerin ikinci Altın Palmiye'si; yoksulluk burada ahlaki bir çöküşe dönüşüyor.

Altmışlı yaşlarda bir temizlikçi ve Faslı genç bir işçi. Fassbinder ırkçılığı ve yalnızlığı Sirk melodramının diliyle anlatıyor.

Dört adam, kamyon dolusu nitrogliserin ve bozuk bir yol. Sinemanın en gergin filmi olabilir — her tümsek ölüm demek.

Üç ev arkadaşı, ölü bir kiracı ve bir bavul dolusu para. Boyle'un ilk filmi; dostluk hızla ve neşeyle çürüyor.

Yedi yaşında bir kız, bayram için bir balık almak istiyor. Panahi'nin ilk filmi; kaybolan bir banknot bir çocuğun bütün dünyası oluyor.

Leone'nin ilk westerni: Kurosawa'nın Yojimbo'sundan izinsiz uyarlanmıştı ve dava edildi. Eastwood'un adsız adamı burada doğdu.

Mizoguchi'nin son filmi: bir genelevdeki beş kadın ve hiçbirinin çıkışı yok. Fahişeliği yasaklayan kanun bu film sayesinde geçti.

Bir bar hostesi, kendi barını açmaya çalışıyor ve her seferinde geri düşüyor. Merdiven çıkışı bir kadının direncinin metaforu.

Bir müzisyen piyango bileti kazanıyor ama bileti kapıya yapıştırmıştır. Kırk beş dakikalık bir masal; Mambéty'nin en neşeli filmi.

Taipei'de dört genç, para ve şiddet. Yang'ın en soğuk filmi; şehir burada bir organizma gibi işliyor.

Bir anne, kızı için her şeyi feda eder ve karşılığında hiçbir şey alamaz. Curtiz melodramı kara filmle harmanlıyor; Joan Crawford'un zirvesi.

Facebook'un kuruluşu bahane; Fincher'ın anlattığı şey bir dostluğun sözleşmelerle nasıl parçalandığı. Sorkin'in diyalogları silah gibi.

Tarantino'nun en olgun, en sakin filmi. Pam Grier'in yorgun kahramanı, kaçış planından çok yaşlanmakla ilgili.

Bir striptizci ve bir oligark çocuğu evlenir; sonra aile devreye girer. Baker sınıf farkını komediyle anlatıyor, sonuna kadar da acıtıyor.

Küçük bir sporda büyük olmayı kafaya koymuş birinin durmak bilmez hırsı. Ter, gürültü ve hep bir sonraki masa.


