Etiketler
propaganda

Apartman bir mesken değil bir aygıt; yayın binaya girdiği anda mimari düşman hâline geliyor. Behram tür araçlarını doğrudan bir denetim alegorisine bağlıyor, korkuyu da sıvı ve sessizlik üzerinden kuruyor.

Odessa merdivenleri sahnesi sinemanın en çok kopyalanan sekansıdır. Eisenstein kurgunun duyguyu nasıl ürettiğini kanıtladı.

Ekim Devrimi'nin yeniden canlandırılması. Eisenstein Kışlık Saray'ı gerçek saldırıdan daha kalabalık bir kadroyla bastı.

Bir fabrika grevi ve devletin cevabı. Eisenstein'ın ilk filmi; kesim mezbaha görüntüleriyle bitiyor.

Buz üstündeki savaş sahnesi ve Prokofiev'in müziği. Stalin için çekilmiş bir propaganda filmi ama teknik olarak muhteşem.

Sovyet sanayileşmesinin sesi ve görüntüsü. Vertov'un ses deneyi Chaplin'i bile şaşırtmıştı.

Stalingrad'ın enkazında, iki keskin nişancı donmuş harabelerde birbirini avlar. Tek bir nefesin her şeyi bitirebileceği bir sabır düellosu.

Kanada'da batırılan bir Alman denizaltısından sağ kalan altı asker, ülkeyi geçip sınıra ulaşmaya çalışır.

Kırklar ve ellilerde Amerikan hükümetinin atom bombasını sıradanlaştıran filmleri, hiç yorum eklenmeden art arda dizilir.

Avrupa'ya gönderilen Amerikalı bir muhabir, bir suikastin ortasına düşer ve casus ağını çözmeye çalışır.

Bir diktatör kamerayı kendisi yönetir; ne göstermek istediği, göstermek istemediğinden daha çok şey anlatır.

İşgalciler geldiğinde ilk el konulan şey ekran oluyor. Szulkin propagandayı dışarıdan gelen bir tehdit olarak değil, yerli aygıtın el değiştirmesi olarak gösteriyor; sunucunun yüzü filmin bütün siyasetini taşıyor.

Bir oyuncu, rejimin ısmarladığı filmde başrolü kabul edince iktidarın en yakın çevresine çekiliyor; Tarik Saleh'in Kahire üçlemesini kapatan bu politik gerilim, sanatın bir aygıta dönüşmesini konu ediyor.


