Etiketler
mültecilik

Savaştan kaçıp İstanbul'un kenarına yerleşmiş genç bir kadın için kimlik bir geçmiş değil, her karşılaşmada yeniden pazarlık edilen bir şey. Baydar mülteciliği durum tespiti olarak anlatmıyor; kızın kendi hayaliyle kendine biçilen yer arasındaki farkı gösteriyor.

1948, iki taraf, aynı toprak. Gitai kuruluşu ve sürgünü aynı filmde tutuyor.

Bölünmeden sonra Kalküta'ya sığınan bir aile ve fedakâr abla. Ghatak'ın melodramı politik bir yastır; final çığlığı unutulmuyor.

Kardeşler bölünmenin ardından dağılıyor ve bir daha toparlanamıyor. Ghatak'ın en karanlık filmi.

Ölmekte olan bir maden kasabası, kapısına gelen mültecilerle yüzleşir. Dayanışmanın zor ama mümkün olduğunu söyleyen, sıcak ve öfkeli bir film.

Sınırı geçen bir grup mülteci, İsviçre'nin 'tekne dolu' politikasıyla karşılaşır. Tarafsızlığın faturası.

Savaş sonrası Almanya'da Amerikalı bir asker, konuşmayan bir çocukla ilgileniyor; annesi kamplarda oğlunu arıyor. Yıkıntılar gerçek.

Japon bir foto muhabiri savaş sonrası Vietnam'a gider ve gösterilenle gerçek arasındaki farkı görür. Hui'nin Vietnam üçlemesinin sonu.

Finlandiya'ya gelen Suriyeli bir mülteci ile lokanta açan bir adam, birbirlerinin yolunu keser.

Bir Thai balıkçı, hiç konuşmayan bir yabancıyı kurtarıp ona Thongchai adını verir; balıkçı denizde kaybolunca yabancı yavaşça onun hayatını devralır. Kimlik üzerine şiirsel bir alegori.

Senegalli bir balıkçı kaptan, aralarında denizi hiç görmemiş otuz adamı Kanarya Adaları üzerinden Avrupa'ya götürecek tehlikeli piroga yolculuğunu isteksizce kabul eder.

Lübnan kamplarındaki Filistinlilerin rüyaları, Sabra/Şatila katliamından önce çekildi. Kilit belge; Mohammad Malas.

Geçmişte geçen bir hikâye bugünün sokaklarında çekiliyor ve film bu uyumsuzluğu hiç açıklamıyor. Petzold mültecilik durumunu bir döneme kapatmayı reddediyor; beklemek, kimliğini bırakmak ve limanda kalmak zamansız hâle geliyor.

İki kuzenin planı ilerledikçe kurbanla fail arasındaki sınır bulanıklaşıyor. Fleifel mültecilik hâlini bir mağduriyet anlatısına kapatmıyor; hayatta kalmanın başkasının hayatta kalmasını nasıl tehdit ettiğini gösteriyor.


