Etiketler
tatlı-hüzünlü

Wong Kar-wai'den, yan yana yaşayan iki yalnızın hiç dile gelmeyen aşkı. Her şey bakışlarda ve aralarındaki mesafede kalıyor.

Yirmi yıl sonra yeniden buluşan iki çocukluk aşkı. Celine Song'dan sessiz, dokunaklı, kusursuz.

Yalnız bir adam, bir yapay zekâ işletim sistemine âşık olur. Şefkatli, hüzünlü, ürkütücü kadar hassas.

Tokyo'da iki yabancının geçici, hassas bağı. Yalnızlık ve şehir üzerine narin bir film.

Viyana'da bir gece boyunca yürüyüp konuşan iki yabancı. Aşkın en saf, en konuşkan hâli.

Bir baba, bir kız, bir tatil — ve hatıranın altında gizli bir keder. Son, geriye dönüp her şeyi değiştirir.

Oslo'da bir kadının otuzlu yaşlarında kendini arayışı. Zeki, dürüst, dokunaklı.

Bir İtalyan yazında, iki genç adam arasında yavaşça açan bir aşk. Güneşle ve özlemle dolu.

Sorrentino'dan, Roma'nın gösterişi içinde anlamı kaçıran yaşlı bir yazar. Görkemli partiler, altlarında derin bir boşluk.

Yıllar sonra ortaya çıkan bir adamın ailesine dönüş yolculuğu. Wenders'ın zamansız, hüzünlü başyapıtı.

1980'lerde bir Koreli aile, Arkansas'ta bir çiftlik kurma hayaliyle kök salmaya çalışır. Sade, sıcak, usul usul büyüyen.

Eşlerini yitirmiş bir kadın ve bir adam, çocuklarının okulunda tanışır ve ağır ağır birbirine yaklaşır. Deauville sahilinde, geçmişin gölgesinde filizlenen bir aşk.

Eski günlerinden kalma bir küçük çete adamı, bir garson kızın hayaliyle son bir şansa tutunur. Yıkılmakta olan Atlantic City, kaybedenlerin kırılgan onuruna dekor olur.

Bir çocuk, yaz boyunca aristokrat bir kadınla çiftçi bir adam arasında gizli aşk mektupları taşır; anlamını çok sonra kavrayacaktır. İngiliz sınıf düzeninin altında, masumiyetin sessizce yitişi.

Karısı ölmek üzereyken genç bir meslektaşına ilgi duyan bir adam. Im'in yüz ikinci filmi, en sakini.

Boşanmanın eşiğindeki bir ailenin sahil tatilinde, ergenliğin eşiğindeki Janey'nin uyanan arzusu ve kaybı. Christine Jeffs'ten tensel, hüzünlü bir yaz filmi.

Kentteki hayatından kaçan bir adam, bir yaz boyunca Estonya kırsalını dolaşır, girdiği her köyde başka bir kimliğe bürünür.

Bir anı kitabı ailenin hangi hatırayı kabul ettiğini tartışmaya açıyor; sette oynanan rol ile evdeki rol birbirine karışıyor. Kore-eda kavgayı yükseltmiyor, bunun yerine kimin hangi cümleyi hatırladığını izliyor.

Konuşmalar uzuyor, içki masaları büyüyor ve kadın her seferinde biraz daha az özür diliyor. Hong kamerayı sabit tutup zoom'u açıkta bırakıyor; bu kaba hareket, sahnenin duygusal sıcaklığını bilerek bozuyor.

Aynı sahil kasabası üç kez kuruluyor ve her seferinde küçük ayrıntılar yer değiştiriyor. Hong tekrarı bir oyun olarak değil bir yöntem olarak kullanıyor: değişen şey olaylar değil, insanların o olaylara verdiği anlam.


