Sinema Dünyaları
PASSAGES
Göç, sürgün ve yol
Yola çıkanlar, geri dönemeyenler, sınırda bekleyenler. Bu dünyada hareket bir macera değil bir zorunluluk — ve varılan yer çoğu zaman aranan yer değil.
Geride Kalanlar
Gidenin değil, kalanın hikâyesi.

Bırakılan bebeği satmaya çalışanlar yol boyunca bir aileye dönüşüyor.

Ölmekte olan büyükanneye hastalığı söylenmiyor; bütün aile bir yalanı oynuyor.

Arkansas'a taşınan Koreli aile; büyükanne bavulunda memleketi getiriyor.

Yönetmen babasıyla yola çıkıyor; kamera aradaki mesafeyi kapatamıyor.

Oğlu okusun diye başkasının suçunu üstlenen adam.

Anne ile kızı arasında söylenmemiş bir pazarlık; kimse önce gitmek istemiyor.

Mısır'dan gelen aile yeni ülkede tutunmaya çalışıyor; çocuk çabuk büyüyor.

Babalarının katilini aramaya İstanbul'a giden iki kardeş; şehir onları yutuyor.

Bölünmeden sonra kurulan yeni hayat; geçmiş kız kardeşin yüzünde geri geliyor.

Evden kaçan iki genç; bir gece, bir ateş, bir daha geri dönmeyen bir şey.

Oğlunun Amerika'daki evine taşınan tai chi ustası; hiçbir odaya sığmıyor.

Anadolu'dan New York'a giden gencin yolculuğu; bütün aile ona yatırım yapıyor.

İsveç'ten Amerika'ya giden köylüler; gemi yolculuğu vaat edilenden uzun sürüyor.

İzinli çıkan mahkûmlar memleketlerine gidiyor; dışarısı hapishaneden dar.
Sınırda
Geçilemeyen çizgiler ve orada beklenen zaman.

Peşaver'den Londra'ya kara yolu; kamera kaçakçıların rotasını adım adım izliyor.

Kendi dilini konuşmayı reddeden genç adam; Fransızca bir kaçış planı.

İsveç'ten Danimarka'ya çalışmaya gelen baba oğul; vaat edilen toprak yok.

Sahte bir aile kurup Fransa'ya giren üç kişi; sığınma bir rol oyunuyla başlıyor.

Almanya'ya çalışmaya giden köylüler; kazandıkça geri dönmek zorlaşıyor.

Lagos'ta iki insan gitmek için para biriktiriyor; hayat biriktirdikçe eksiliyor.

Yıllardır sakladığı kimliğini yaşlanınca konuşmaya başlayan kadın.

Çocuğunu geri almaya çalışan göçmen anne; dil ve yasa aynı duvar.

İki dönüm toprağı kurtarmak için şehre çalışmaya giden köylü.

Oğluyla İngiltere'ye gelen kadın, sığınmacı kampında beklemeye başlıyor.

Karısının ameliyatı için günlerce durmadan bisiklet süren Afgan mülteci.

Köyden Lizbon'a gelen genç; şehir ona bir meslek veriyor, bir yer vermiyor.
Yoksulun Yolu
Yolculuk bir seçim değil, mecburiyet olduğunda.

Üç kişi kar altında yürüyor; gidilecek yer belki artık yok.

Doğurduğu bebeği bırakıp çalışmaya dönen kadın; Moskova kar altında acımasız.

Kendisini dünyaya getirdikleri için ailesini dava eden çocuk.

Tarlası tutmayan çiftçi motosikletiyle taşımacılığa başlıyor; yol uyuşturucuya çıkıyor.

Sınırı geçen genç Meksikalı; tarlada çalışmak ile kaybolmak aynı şey.

Kazablanka'nın sokak çocukları arkadaşlarını "prens gibi" gömmeye çalışıyor.

Gezici gösteri topluluğu ülkeyi dolaşıyor; televizyon her kasabada onlardan önce varmış.

Güneye sürgün edilen aydın; köylülerin yoksulluğu ona devletten daha gerçek geliyor.

Babasının kaçak işçilerine göz kulak olan çocuk; bir söz onu babasından ayırıyor.

Midesinde uyuşturucu taşıyan genç kadın; yolculuk vücudun içinde başlıyor.
Dönemeyenler
Sürgün: gidilen yerin de, bırakılan yerin de artık ev olmaması.

Sırbistan'da sığınmacı bir çift; ortaçağ destanı bugünün Afrikalılarıyla yeniden anlatılıyor.

Senegal'den İspanya'ya gelen adamın mektupları; anlattığı hayat yaşadığı hayat değil.

Sınırda vurulan mülteci uçmaya başlıyor; mucize bile ona sığınma sağlamıyor.

Viyana'ya gönderilen genç kız; ne orada ne dönünce kendini bulabiliyor.

Bodrum'a sürülen yazar; ceza yavaş yavaş bir yaşam biçimine dönüşüyor.

Kenya'ya kaçan Alman aile; kurtuluş aynı zamanda bir kayıp.

Yıllar sonra buluşan mezunlar; sürgün onların da dilini değiştirmiş.

Yirmi beş yıl sonra köyüne dönen yönetmen; kamera hatırlamayı beceremiyor.

Kuala Lumpur'da göçmen işçiler ve terk edilmiş bir inşaat; kimse kimsenin dilini bilmiyor.

Kapanan maden kasabasına gelen Suriyeli aileler; yoksulluk ikisini de bekliyor.


