Ülke odası
Avusturya
Kamera kırpmıyor.
Bir şeye bakmayı sürdürmek ne zaman suç ortaklığı olur?
Haneke bir sahnede seyirciye döner ve doğrudan bakar.
O andan sonra izlemeye devam etmek bir seçimdir.
Bu ülkenin sineması bir şeyi göstermeyi reddederek çalışır.
Haneke bir şiddet sahnesi kurar ve kamerayı çevirmez. Ama şiddeti de göstermez — sesi duyarsın, sonrasını görürsün, olayın kendisi kadrajın dışındadır.
Bu bir incelik değil. Tersine: göstermediği için seyirci hayal eder ve hayal ettiği şey kendisine aittir.
Ulrich Seidl başka bir yöntem kullanır.
Kamerayı koyar ve bırakır. Kadraj simetriktir, insanlar ortadadır, kimse hareket etmez. Belgesel mi kurmaca mı belli değildir çünkü Seidl ikisini karıştırır.
Ve kaçmanıza izin vermez. Sahne bitmez, kesme gelmez, bakmayı sürdürürsün.
Devamını oku
Jessica Hausner üçüncü yolu bulur.
Onun filmlerinde renkler fazla temiz, kadrajlar fazla düzenli, her şey fazla sakindir. Lourdes'te bir mucize olur ve film hiçbir şey söylemez. Little Joe'da bir bitki insanları mutlu eder ve bu iyi bir şey midir, belli olmaz.
Hausner yargılamaz. Yargılamayı seyirciye bırakır ve o boşluk rahatsız eder.
Üçünün ortak noktası şu: hiçbiri sana ne düşüneceğini söylemez.
Bir sahne gösterirler ve beklerler. Rahatsızlık oradan gelir — filmden değil, bakmayı sürdürmüş olmanızdan.
Zincir

The Seventh Continent
Bir aile üç yıl boyunca sıradan bir hayat yaşıyor ve sonra bir karar veriyor. Haneke'nin ilk uzun metrajı, gerçek bir vakadan çekildi.

Benny's Video
Bir çocuk video kameraya takıntılı ve bir gün kaydettiği şey bir cinayet oluyor. Film cinayeti göstermiyor — ekranda görünen şey çocuğun kaydı.

Funny Games
İki genç bir tatil evine giriyor ve aileyi rehin alıyor. Bir sahnede biri kameraya dönüp seyirciye soruyor: yeterince oldu mu.

Northern Skirts
Viyana'nın kenar mahallesinde dört genç ve savaştan kaçan göçmenler. Albert şehri turistlerin görmediği yerinden çekiyor.

The Piano Teacher
Bir konservatuvar öğretmeni annesiyle yaşıyor ve bir öğrencisiyle ilişkiye giriyor. Cannes'da üç ödül birden aldı: Büyük Ödül ve iki oyunculuk.

Dog Days
Viyana banliyösünde bir sıcak hafta sonu ve birkaç ev. Seidl profesyonel oyuncularla profesyonel olmayanları aynı kadrajda kullanıyor.

Caché
Bir aileye evlerinin önünde çekilmiş kasetler geliyor ve kimin çektiği hiç öğrenilmiyor. Film Fransa'nın Cezayir geçmişine bakıyor.

The Counterfeiters
Bir toplama kampında mahkûmlara sahte para bastırılıyor ve hayatta kalmak için düşmana çalışıyorlar. Avusturya'ya Oscar getirdi.

Import/Export
Bir Ukraynalı hemşire batıya, bir Avusturyalı işsiz doğuya gidiyor. İki yolculuk hiç kesişmiyor.

Revanche
Bir soygun ters gidiyor ve bir kadın ölüyor. Sonrasında iki adam farkında olmadan yan yana yaşamaya başlıyor. Film Avusturya'yı Oscar'a aday götürdü.

Lourdes
Tekerlekli sandalyedeki bir kadın hac yolculuğuna katılıyor ve iyileşiyor. Film bunun bir mucize olup olmadığını söylemiyor.

The White Ribbon
Birinci Dünya Savaşı öncesi bir Alman köyünde tuhaf olaylar oluyor ve kimse sorumluluğu almıyor. Cannes'da Altın Palmiye aldı.

Amour
Yaşlı bir çift ve bir felç. Film neredeyse tümüyle dairede geçiyor; tek istisna baştaki konser sahnesi. Haneke ikinci Altın Palmiye'sini aldı, sonra Oscar geldi.

Paradise: Love
Avusturyalı bir kadın Kenya'ya tatile gidiyor ve orada genç erkeklerle ilişkiye giriyor. Seidl üçlemenin ilk filmi olarak çekti.

Great Freedom
Bir adam savaştan sonra hapse giriyor ve yıllarca çıkamıyor — suçu eşcinsel olmak. Alman ceza yasasının o maddesi, §175, 1871'de kondu ve 1994'e kadar tümüyle kaldırılmadı.

Corsage
İmparatoriçe Elisabeth kırk yaşına giriyor ve kendisinden beklenen şeyi yapmayı bırakıyor. Kreutzer tarihi bilerek bozuyor — filmde döneme ait olmayan şeyler var.
Bu odadaki yönetmenler


