
Avusturya · 1942
Michael Haneke
Şiddeti hiç göstermez; onun yerine şiddetin sesini duyurur ve kamerayı oda boşalana kadar bekletir.
“Film, hakikatin hizmetinde saniyede yirmi dört yalandır.”
24 Realities per Second (belgesel, 2005) — Haneke röportajı
Soğuk Bakış
Bir piyano öğretmeni arzusunu bir jiletle cezalandırır. Bir aile, kim tarafından izlendiklerini bilmeden çöker. Haneke'nin sineması bir konfor filmi değildir — bir sorgudur.
Michael Haneke seyirciyi rahatsız etmeyi bir görev bilir. Onun için sinema, kolay duyguların satıldığı bir dükkân değildir; insanın karanlığına tutulan soğuk bir aynadır. Şiddeti asla estetize etmez — tam tersine, onu çıplak, rahatsız edici, gerçek bırakır. Çünkü Hollywood'un güzelleştirdiği şiddet, ona göre bir yalandır.
The Piano Teacher'da Erika Kohut bastırılmış bir yanardağdır. Yılların disiplini, annesinin baskısı, sanatın soğukluğu onu içten içe çürütmüştür. Isabelle Huppert bu rolü klinik bir hassasiyetle oynar — ne acındırır ne yargılar. Haneke de öyle yapar: sadece gösterir, ve bakmaya bizi zorlar.
Avusturyalı. Felsefe ve psikoloji okudu; bu disiplinler filmlerine sinmiştir. Caché'de suçluluğu, Funny Games'te şiddetin seyirlik doğasını, Amour'da ölümün acımasız sabrını işledi. Her filmi bir tez gibidir — ama asla didaktik değil; her zaman rahatsız edici.
Haneke kolay bir yönetmen değildir. Filmlerinden 'keyif' almazsın. Ama onları izledikten sonra, dünyaya biraz farklı bakarsın. İşte belki de sinemanın yapabileceği en zor şey budur.
Michael Haneke DÜNYASI
Haneke müziği neredeyse hiç kullanmaz. Gözetleme ve suçluluk, bastırma ve patlama — bunlar onun filmlerinde müzikle değil, sessizlikle işlenir. Çünkü müzik seyirciye ne hissedeceğini söyler; ve Haneke bunu bir manipülasyon olarak görür. Onun sessizliği bir tercih değil, bir etiktir: sana ne hissedeceğini söylemeyeceğim, kendin karar ver.
Uzun, sabit planları bir işkence gibi hissedilebilir. Şiddetin seyirliği ve ölümün sabrı — bu temalar dakikalarca devam eden, kesilmeyen sahnelerde kristalleşir. Bir sahne bitmesi gerektiğinden çok sonra devam eder; kaçmak isteriz ama kamera bırakmaz. Bu süre, Haneke'nin en güçlü silahıdır — çünkü gerçek hayat da böyledir: acı, biz hazır olduğumuzda bitmez.
Başlamak için
The Piano Teacher 2001Bastırılmış arzunun klinik, sarsıcı portresi. Huppert'in zirvesi.
Caché 2005Kim izliyor? Neden? Suçluluk üzerine bir başyapıt.
Amour 2012Ölümün sabrı, sevginin sınırı. Palme d'Or, Oscar.
Funny Games 1997Şiddetin seyirlik doğasına tutulan ayna. Rahatsız edici, kasıtlı.
The White Ribbon 2009Bir köyde biriken kötülük. Faşizmin çekirdeği. Altın Palmiye.
Canon filmleri









Ödüller
- European Film Awards · 2020 · kazandı · The White Ribbon
- European Film Awards · 2020 · kazandı · The White Ribbon
- Academy Awards · 2012 · kazandı · Amour
- César · 2012 · kazandı · Amour
- César · 2012 · kazandı · Amour
- DirectingAcademy Awards · 2012 · aday · Amour
- Best Original ScreenplayAcademy Awards · 2012 · aday · Amour
- Best DirectionBAFTA · 2012 · aday · Amour
Hepsini gör · 19
- Best Original ScreenplayBAFTA · 2012 · aday · Amour
- Best Foreign Language FilmAcademy Awards · 2009 · aday · The White Ribbon
- Best DirectorCésar · 2005 · aday · Caché
- Best Original ScreenplayCésar · 2005 · aday · Caché
- Best ScreenwriterEuropean Film Awards · 2001 · aday · The Piano Teacher
- Cannes Film Festivali · 2012 · kazandı · Amour
- Cannes Film Festivali · 2009 · kazandı · The White Ribbon
- Cannes Film FestivaliCannes Film Festivali · 2005 · aday · Caché
- Cannes Film FestivaliCannes Film Festivali · 2001 · aday · The Piano Teacher
- Cannes Film FestivaliCannes Film Festivali · 2000 · aday · Code Unknown
- Sitges Fantastik Film Festivali · 1994 · kazandı · 71 Fragments of a Chronology of Chance
Söyleşiler
- TeoTosone











