Keşfet
Yönetmenler/Michael Haneke
Michael Haneke

Avusturya · 1942

Michael Haneke

Şiddeti hiç göstermez; onun yerine şiddetin sesini duyurur ve kamerayı oda boşalana kadar bekletir.

“Film, hakikatin hizmetinde saniyede yirmi dört yalandır.”

24 Realities per Second (belgesel, 2005) — Haneke röportajı


Soğuk Bakış

Bir piyano öğretmeni arzusunu bir jiletle cezalandırır. Bir aile, kim tarafından izlendiklerini bilmeden çöker. Haneke'nin sineması bir konfor filmi değildir — bir sorgudur.

Michael Haneke seyirciyi rahatsız etmeyi bir görev bilir. Onun için sinema, kolay duyguların satıldığı bir dükkân değildir; insanın karanlığına tutulan soğuk bir aynadır. Şiddeti asla estetize etmez — tam tersine, onu çıplak, rahatsız edici, gerçek bırakır. Çünkü Hollywood'un güzelleştirdiği şiddet, ona göre bir yalandır.

The Piano Teacher'da Erika Kohut bastırılmış bir yanardağdır. Yılların disiplini, annesinin baskısı, sanatın soğukluğu onu içten içe çürütmüştür. Isabelle Huppert bu rolü klinik bir hassasiyetle oynar — ne acındırır ne yargılar. Haneke de öyle yapar: sadece gösterir, ve bakmaya bizi zorlar.

Avusturyalı. Felsefe ve psikoloji okudu; bu disiplinler filmlerine sinmiştir. Caché'de suçluluğu, Funny Games'te şiddetin seyirlik doğasını, Amour'da ölümün acımasız sabrını işledi. Her filmi bir tez gibidir — ama asla didaktik değil; her zaman rahatsız edici.

Haneke kolay bir yönetmen değildir. Filmlerinden 'keyif' almazsın. Ama onları izledikten sonra, dünyaya biraz farklı bakarsın. İşte belki de sinemanın yapabileceği en zor şey budur.


Michael Haneke DÜNYASI

Haneke müziği neredeyse hiç kullanmaz. Gözetleme ve suçluluk, bastırma ve patlama — bunlar onun filmlerinde müzikle değil, sessizlikle işlenir. Çünkü müzik seyirciye ne hissedeceğini söyler; ve Haneke bunu bir manipülasyon olarak görür. Onun sessizliği bir tercih değil, bir etiktir: sana ne hissedeceğini söylemeyeceğim, kendin karar ver.

Uzun, sabit planları bir işkence gibi hissedilebilir. Şiddetin seyirliği ve ölümün sabrı — bu temalar dakikalarca devam eden, kesilmeyen sahnelerde kristalleşir. Bir sahne bitmesi gerektiğinden çok sonra devam eder; kaçmak isteriz ama kamera bırakmaz. Bu süre, Haneke'nin en güçlü silahıdır — çünkü gerçek hayat da böyledir: acı, biz hazır olduğumuzda bitmez.


Filmografi

Amour · 2012
Amour
2012
The White Ribbon · 2009
The White Ribbon
2009
Caché · 2005
Caché
2005
The Piano Teacher · 2001
The Piano Teacher
2001
Code Unknown · 2000
Code Unknown
2000
Funny Games · 1997
Funny Games
1997
71 Fragments of a Chronology of Chance · 1995
71 Fragments of a Chronology of Chance
1995
Benny's Video · 1992
Benny's Video
1992
The Seventh Continent · 1989
The Seventh Continent
1989

Ödüller

  • European Film Awards · 2020 · kazandı · The White Ribbon
  • European Film Awards · 2020 · kazandı · The White Ribbon
  • Academy Awards · 2012 · kazandı · Amour
  • César · 2012 · kazandı · Amour
  • César · 2012 · kazandı · Amour
  • Directing
    Academy Awards · 2012 · aday · Amour
  • Best Original Screenplay
    Academy Awards · 2012 · aday · Amour
  • Best Direction
    BAFTA · 2012 · aday · Amour
Hepsini gör · 19
  • Best Original Screenplay
    BAFTA · 2012 · aday · Amour
  • Best Foreign Language Film
    Academy Awards · 2009 · aday · The White Ribbon
  • Best Director
    César · 2005 · aday · Caché
  • Best Original Screenplay
    César · 2005 · aday · Caché
  • Best Screenwriter
    European Film Awards · 2001 · aday · The Piano Teacher
  • Cannes Film Festivali · 2012 · kazandı · Amour
  • Cannes Film Festivali · 2009 · kazandı · The White Ribbon
  • Cannes Film Festivali
    Cannes Film Festivali · 2005 · aday · Caché
  • Cannes Film Festivali
    Cannes Film Festivali · 2001 · aday · The Piano Teacher
  • Cannes Film Festivali
    Cannes Film Festivali · 2000 · aday · Code Unknown
  • Sitges Fantastik Film Festivali · 1994 · kazandı · 71 Fragments of a Chronology of Chance