
Rusya · 1896–1954
Dziga Vertov
Müzik ve psikonöroloji okudu, ses kolajları denedi; sinemaya yirmi iki yaşında bir haber filminin kurgucusu olarak girdi.
“Ben sinema-gözüm. Ben mekanik bir gözüm.”
Vertov'un Kinoks: A Revolution manifestosu (1923); Kino-Eye: The Writings of Dziga Vertov derlemesinde.
Vertov kurmacayı reddetti. Oyuncu, senaryo, dekor; bunları eskimiş tiyatronun kalıntıları saydı ve kameranın gözünü insan gözünden üstün tuttu. Film ona göre hayatı kaydetmeli, sonra onu kurguda yeniden düzenlemeliydi.
Kurgu onun asıl aracıydı. Bir şehrin bir günü, bir fabrikanın çalışması, bir sinema salonunun kendisi; görüntüler ritimle birleşiyor ve bir senfoniye dönüşüyor. Müzik eğitimi bu ritmi açıklıyor.
En bilinen filmi kendini de gösteriyor: kamerayı taşıyan adam, kurgu masasında çalışan kadın, filmi izleyen seyirci. Sinemanın nasıl yapıldığı filmin konusunun bir parçası; bu yüzden bugün hâlâ deneysel sinemanın başlangıç noktası sayılıyor.








