
İtalya · 1920–1993
Federico Fellini
Gerçek mekânı reddedip stüdyoda deniz kurdurdu; en inandırıcı sahneleri plastikten çıktı.
“Başka bir dil, hayata bakmanın başka bir biçimidir.”
Federico Fellini: Interviews (ed. B. Cardullo, 2006, s.180) — fikrin kökeni daha eskiye dayanır
Rüyaların Sirk Müdürü
Federico Fellini rüyaları filme çekti. Gerçeklikle fantaziyi o kadar iç içe ördü ki, nerede birinin bittiğini nerede diğerinin başladığını anlamak imkansız hale geldi.
Rimini'de doğdu, küçük bir sahil kasabasında. Sirk geldiğinde her şeyi bırakıp koşardı. O sirk hiç gitmedi. Bütün filmlerinde bir yerde belirir — palyaçolar, akrobatlar, garip kostümlü insanlar, kalabalık ve gürültü.
8½, sinema hakkında yapılmış en dürüst film olabilir. Bir yönetmen ne yapacağını bilemez, ilham kaybolmuştur, geçmiş ve hayal gücü birbirine karışmıştır. Fellini bunu saklamamış, olduğu gibi ekrana taşımış.
Nino Rota ile kurduğu müzik ortaklığı eşsizdir. Rota'nın melodileri Fellini'nin görüntülerine o kadar işlemiştir ki, artık birbirinden ayrılamaz. Bir Fellini filmi açılır açılmaz, Rota'nın notaları duyulur ve insan o dünyaya geçer.
Federico Fellini DÜNYASI
Fellini gerçeği değil, rüyayı filme alır. Onun dünyasında sınır yoktur — anı ile fantezi, çocukluk ile bugün, sirk ile kilise iç içe geçer. Karnaval alayları, dev kadınlar, soytarılar, denizden çıkan canavarlar onun sahnesinde dolaşır; çünkü Fellini için sinema, bilinçaltının taşıp ekrana döküldüğü yerdir. Bir Fellini filmini anlamaya çalışmak boşunadır — o, anlaşılmak için değil, hissedilmek için yapılmıştır, bir rüya gibi.
İtalyan taşrasından, Katolik suçluluğundan, bir gösteri dünyasının büyüsünden beslenir. Erken döneminin hüzünlü gerçekçiliğinden o taşkın, gösterişli, otobiyografik karnavala geçişi, sinemanın en cesur dönüşümlerinden biridir. Nostalji ile alay, melankoli ile şenlik onun elinde aynı anda var olur. Fellinivari sözcüğü bir sıfat haline geldiyse sebebi budur: kimse hayatın o tuhaf, acı tatlı, abartılı şovunu onun kadar coşkuyla kutlamadı. Onu izlemek, bir başkasının rüyasında gezinmektir.
Canon filmleri











Ödüller
- Miglior registaDavid di Donatello · 1989 · aday · La voce della Luna
- Miglior registaDavid di Donatello · 1987 · aday · Intervista
- Miglior registaDavid di Donatello · 1985 · aday · Ginger e Fred
- Migliore sceneggiaturaDavid di Donatello · 1985 · aday · Ginger e Fred
- David di Donatello · 1983 · kazandı · E la nave va
- Miglior registaDavid di Donatello · 1983 · aday · E la nave va
- Writing (Screenplay – Based on Material from Another Medium)Academy Awards · 1976 · aday · Fellini's Casanova
- Best DirectingAcademy Awards · 1975 · aday · Amarcord
Hepsini gör · 26
- Writing (Original Screenplay)Academy Awards · 1975 · aday · Amarcord
- Academy Awards · 1974 · kazandı · Amarcord
- David di Donatello · 1973 · kazandı · Amarcord
- Best DirectingAcademy Awards · 1970 · aday · Fellini Satyricon
- Academy Awards · 1963 · kazandı · 8½
- Best DirectingAcademy Awards · 1963 · aday · 8½
- Writing (Story and Screenplay – Written Directly for the Screen)Academy Awards · 1963 · aday · 8½
- Best DirectingAcademy Awards · 1961 · aday · La Dolce Vita
- Writing (Story and Screenplay – Written Directly for the Screen)Academy Awards · 1961 · aday · La Dolce Vita
- David di Donatello · 1959 · kazandı · La dolce vita
- Academy Awards · 1957 · kazandı · Nights of Cabiria
- Writing (Story and Screenplay – Written Directly for the Screen)Academy Awards · 1957 · aday · I Vitelloni
- Academy Awards · 1956 · kazandı · La Strada
- David di Donatello · 1956 · kazandı · Le notti di Cabiria
- Writing (Screenplay – Original)Academy Awards · 1956 · aday · La Strada
- Writing (Story and Screenplay)Academy Awards · 1949 · aday · Paisan
- Writing (Screenplay)Academy Awards · 1946 · aday · Rome, Open City
- Cannes Film Festivali · 1960 · kazandı · La dolce vita
Söyleşiler
- Belgian TV — Second Look (1960)
- NBC (1965)














