
© Jack de Nijs for Anefo · CC BY-SA 3.0 nl · Wikimedia Commons
Fransa · 1932–1984
François Truffaut
Kendi çocukluğunu bir oyuncuya emanet etti ve o oyuncuyu yirmi yıl boyunca takip etti.
“Film sevgisinin üç aşaması vardır: bir filmi iki kez izlemek, üstüne yazı yazmak, sonra kendi filmini çekmek.”
Truffaut — eleştirmenlikten yönetmenliğe geçişi üzerine yazıları
François Truffaut DÜNYASI
Truffaut'nun ilk filminin son karesi, kaçan bir çocuğun denize ulaştığı andır. Antoine Doinel kumsala varır, döner, kameraya bakar ve görüntü donar. Ne mutlu bir son ne de bir yenilgi; bir soru. Truffaut o çocuğu bir daha bırakmadı ve sinema onun elinde, bir ömrü kare kare takip etmenin yolu oldu.
Çocukluğunun bir kısmı ıslahevinde geçti. Onu oradan çıkaran, ona iş bulan ve eleştiri yazmaya teşvik eden André Bazin'di. Truffaut bu borcu ödemenin en iyi yolunun, Fransız sinemasının cilalı, edebiyattan devşirme filmlerine saldırmak olduğuna karar verdi. Yazdıkları sert, kendinden emin ve çoğu zaman haksızdı; ama bir kuşağın neyi istemediğini açıkça söylüyordu.
Kendi filmlerinde ise sert değildi. 400 Darbe'den sonra Jean-Pierre Léaud'yu yıllar boyunca Doinel olarak yeniden çağırdı; çocuk büyüdü, âşık oldu, evlendi, ayrıldı, ve her filmde biraz daha Truffaut'ya benzedi. Jules ve Jim'de iki arkadaşla bir kadının arasında dönen aşk, kırk yılı bir şarkının hızıyla geçer. Vahşi Çocuk'ta ormanda bulunmuş bir çocuğa konuşmayı öğretmeye çalışan doktoru kendisi oynar; o sabır biraz da Bazin'in sabrıdır.
Hitchcock'la yaptığı uzun söyleşi, onu Amerikan sinemasının bir ustası olarak ciddiye alan ilk büyük kitaplardan biri oldu. Amerikan Gecesi'nde ise bir film setinin yorgun, komik, telaşlı ailesini gösterdi ve yönetmeni de kendisi oynadı: bütün o karmaşayı bir arada tutmaya çalışan, işitme cihazı takan bir adam.
Truffaut erken öldü. Geriye kalan, sinemanın da âşık olunabilecek bir şey olduğuna, ona bütün hayatını verebileceğine inanan birinin filmleri. Hepsinde aynı çocuk denize doğru koşmaya devam ediyor.
- KameraKaçan çocuğun peşinde, nefes nefese.
- SesAnlatıcı sesi, mektup okuma, Delerue'nun yaylıları.
- İmzaDondurulmuş son kare.
Canon filmleri












Ödüller
- Best DirectorCésar · 1983 · aday · Vivement dimanche!
- César · 1980 · kazandı · The Last Metro
- César · 1980 · kazandı · The Last Metro
- Best Foreign Language FilmAcademy Awards · 1980 · aday · The Last Metro
- Best Actor in a Supporting RoleBAFTA · 1978 · aday · Close Encounters of the Third Kind
- Best DirectorCésar · 1975 · aday · The Story of Adele H.
- Best DirectingAcademy Awards · 1974 · aday · Day for Night
- Writing (Original Screenplay)Academy Awards · 1974 · aday · Day for Night
Hepsini gör · 14
- Academy Awards · 1973 · kazandı · Day for Night
- BAFTA · 1973 · kazandı · Day for Night
- Best Foreign Language FilmAcademy Awards · 1968 · aday · Stolen Kisses
- Writing (Story and Screenplay – Written Directly for the Screen)Academy Awards · 1959 · aday · The 400 Blows
- Valladolid Film Festivali (Seminci) · 1972 · kazandı · Two English Girls
- Valladolid Film Festivali (Seminci) · 1970 · kazandı · The Wild Child














