
Güney Kore · 1936
Im Kwon-taek
Onlarca film çektikten sonra geleneksel şarkıya döndü ve dünyada asıl o filmle tanındı.
Im Kwon-taek DÜNYASI
Im Kwon-taek, Kore sinemasının uzun bir döneminde stüdyonun istediği her şeyi çekti ve sonra kendi ülkesinin geleneklerine, eski seslerine döndü. Sopyonje'de gezgin bir pansori şarkıcısı, evlatlığı olan kızın sesini mükemmelleştirmek için ona akıl almaz bir acı yaşatır. Kızın şarkısındaki keder, hem bir sanatın hem bir ülkenin yaralarını taşır.
Filmlerinde Kore'nin manzarası bir fon değildir; yollar, tepeler, kış ışığı hikâyenin parçasıdır. Uzun planlarda şarkıcılar bir patikadan aşağı yürürken söyler ve kamera onları kesmeden izler. Chunhyang'da halk anlatısını sahnede söylenen bir pansori ile perdedeki görüntüleri iç içe geçirerek anlattı.
Chihwaseon'da ise kuralları tanımayan, içip dolaşan, resmini hiçbir okula sığdırmayan bir ressamın hayatını izledi. Im'in sineması, geleneğin ağırlığını ve o ağırlığın içinden çıkan özgür sesi aynı anda gösterir.
- KameraUzun ve sabit; şarkı bitene kadar bekler.
- SesPansori — davul ve tek ses.
- İmzaYol boyunca yürüyen üç figür.
Başlamak için
Canon filmleri











Ödüller
- Cannes Film FestivaliCannes Film Festivali · 2002 · aday · Chihwaseon
- Cannes Film FestivaliCannes Film Festivali · 2000 · aday · Chunhyang













